Momenteel half jaar in burn-out, niet aan het werk, kon bijna geen prikkel verdragen, tv kijken lukte niet. Korte bezoekjes, inmiddels kan ik kort tv kijken en langer bezoek aan. Ik merk dat ik opzoek ben naar oplossingen, ik voel niet aan wannneer ik te vél doe en ben het contact met mijn lichaam kwijt. Zo start ik met haptonomie en probeer ik dingen. Het maakt me soms verdrietig wil zo graag weer naar voetbal van mijn zoon kijken of mee naar een verjaardag of naar een winkel. Mis mijn gewone leven, en wel blij dat ik op kan wandelen. Vraag is of er mensen zijn die weten of je de burn-out wel aanvaard/accepteert.elke keer weer voel ik andere dingen in mijn lichaam en zoek dat op op ChatGPT. Voor wie is dit herkenbaar en hoe weet je of je de situatie waar je in Zit echt accepteert. Ik lees vaak eerst accepteren dan komt het herstel