Hoi lieve burnies, Het is vandaag zo'n dag dat ik me niet goed voel. Vooral heel erg verdrietig en totaal geen zin om iets te ondernemen. Dat komt ook mede doordat het allemaal zo langzaam gaat het herstel. Elke keer bouw je dat beetje vertrouwen weer op om het daarna weer om zeep te helpen als je net even iets te veel hebt gedaan. Op zulke dagen spoken dan de gedachten dat dit het gaat blijven en niet meer beter wordt. Nu ongeveer 2 weken schieten de gedachten over medicatie door mijn hoofd. Ik neem nu geen medicatie maar vraag me gewoon heel erg af of ik daar niet gewoon aan moet beginnen. Ergens verlang ik naar een stukje stabiliteit. En wellicht maak ik wel grotere stappen. Nu zijn er rond dit topic altijd twee kampen. Mijn moeder is bijvoorbeeld heel erg tegen omdat ze zelf er een hele slechte ervaring mee heeft gehad. Aan de andere kant hoor ik hier en daar ook weer positievere geluiden. Misschien het belangrijkste om te weergeven waar ik het meest tegenaanloop op dit moment: Overprikkeling, lichte angst klachten, soms voel ik me gewoon bevroren, geen zin om dingen te ondernemen (soms ook weer wel) en gewoon nog snel moe. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen. Ook in het kader van het weer afbouwen want dat is natuurlijk een van de lastigere dingen + de eerste 6 weken als je gaat starten hiermee.