Belastbaarheid
Wat is jullie belastbaarheid momenteel? Wat kan/doe je wel en wat niet? Ik vind het soms lastig inschatten waar ik sta in het proces en door beetje te horen bij anderen, krijg ik daar meer gevoel bij :)
Reacties
Interessante vraag! Ben ik ook wel benieuwd naar bij anderen. Ik zit pas drie maanden thuis en heb geen enorme moeheid. Wel veel last van prikkels. Ik ben vandaag meerdere keren buiten de deur geweest (arbo, huisarts kind, winkel) met tussendoor voldoende rustmomenten. Vooral mijn ogen dichtdoen is daarbij belangrijk voor de verwerking van de prikkels. Dit was een paar weken geleden nog totaal niet mogelijk, dus ik zie kleine stapjes. Toen kwam ik nergens buiten de deur. Uit angst om daar weer angst voor te krijgen, 'moet' ik wel dingen buiten de deur doen van mezelf. Of ik het goed doe, hoop ik vanaf volgende week te horen als mijn therapie gaat beginnen.
Rapporteer
Ik zit nu 8 maanden thuis en merk dat het met fases gaat van meer of minder kunnen. Momenteel kan ik 2 langere dingen op een dag doen (langs bij mn zus en halfuurtje naar het centrum bijvoorbeeld). Vandaag ook in de ochtend naar therapie gegaan en in de avond uiteten geweest, waarbij ik wel tussenin heb geslapen. Ik merk dat ik teveel gedaan heb als ik het gevoel heb dat de wereld te snel aan me voorbij gaat, dat ik het niet kan bijhouden oid, if that makes sense. Het is iedere week, dag, maand anders en dat maakt het wel lastig.
Rapporteer
Overigens denk ik echt dat iedereens proces en verloop anders gaat, dus probeer je niet al te veel te meten aan anderen! Ik merkte bijvoorbeeld veel onzekerheid doordat ik dingen juist wel of niet kon tov anderen
Rapporteer
Het is bij mij heel wisselend. Gisteren een zeer slechte dag, dan lig ik veel, rommel wat aan, en doen een klein wandelingetje. Maar op oké dagen of goede dagen kan ik gelukkig wel meer. Ik wandel dan 2x op een dag 15-30 min, doe de was, doe puzzels in mijn puzzelboekje, kijk ik een aflevering van een serie, klets ik met mijn man. Ook probeer ik om de dag een Sociale activiteit of moetje (denk aan huisarts, bedrijfsarts, psycholoog, haptonoom) of iets buiten mijn comfortzone te doen. Dan drink ik een uurtje thee met een vriendin of ga ik met mijn vriend naar het park. Verder gebruik ik de or methode, on de anderhalf uur ong heb ik een ontprikkelmoment. Ik probeer de dingen die worden gepland gewoon te doen, maae op mijn manier. Dus staat er een bruiloft gepland, ga ik wel heen, maar een uurtje of trek ik me daar even terug. Op vakantie gaan doe ik ook, maar hier houd ik herzelfde ritme aan. Ik ga regelmatig nog mijn grens over, maar dat is niet altijd omdat ik teveel doe, maar ook omdat ik me teveel drukmaak. Helemaal rust nemen etc heeft daarom voor mij geen zin. Bovenstaande lijkt voor mij te werken.
Rapporteer
Géén idee, soms lukken bepaalde meteen niet / lukken ze gedeeltelijk met klachten / gaat het vlot alsof er niks aan de hand is / gaat het vlot alsof er niks aan de hand is + “factuur” achteraf Het meest vermoeiende blijft hoe wispelturig het kan zijn
Rapporteer
Géén idee, soms lukken bepaalde meteen niet / lukken ze gedeeltelijk met klachten / gaat het vlot alsof er niks aan de hand is / gaat het vlot alsof er niks aan de hand is + “factuur” achteraf Het meest vermoeiende blijft hoe wispelturig het kan zijn
Rapporteer
Ik vind dat ook mega uitdagend om in te schatten. Is het niet ook een kwestie van uitproberen? Vallen-opstaan? Hoe zien jullie dat? Kan een therapeut het voor je zeggen wat je kunt en niet kunt?
Rapporteer
Ik vind dat ook heel moeilijk om in te schatten. Ik ben deze week bewust meer gaan doen, ook buiten de deur. Bang dat ik anders niks meer buiten de deur durf te gaan doen. En ja, ik ben er (soms erg) moe van. Maar ik heb deze hele week geen paniekaanval gekregen na een activiteit buiten de deur. Maar wat is een goede graadmeter? De ene dag is de andere niet. Ik denk vallen en opstaan, Ly.
Rapporteer
@Dave “Factuur achteraf” ….whahahahahaha Daar moest ik heel hard om lachen! @Ly Ja is een kwestie van vallen en opstaan en zelf proberen en voelen. Kan niemand voor je zeggen. Mijn belastbaarheid nu; Ik doe smorgens eerst wat in het huishouden. Van 10-12 u ben ik in het bos. Dan rusten. Lunchen. ‘s middags probeer ik weer iets te doen; klein boodschapje/ in tuin bezig. Einde middag rusten. Dan koken. ‘s avonds half uurtje tv en vroeg in bed.
Rapporteer
De graadmeter is je lichaam, toch? Dat hoor ik vaak zeggen. Maar dat dus aanvoelen is erg moeilijk en frustrerend (omdat je meer wilt dan je kunt). Gisteren heb ik meer gedaan, vandaag suuuuuper vermoeid. Ik probeer me vandaag daar dus aan over te geven, hoewel ik dat super kut vind, maar ik hoop dat deze lijn volgen me dus in the end duurzaam herstel oplevert. Wel erg fijn om de herkenning met je te hebben Mo! Dan weet je iig dat je niet alleen aan het ploeteren bent;)
Rapporteer
Ik denk dat je ook soms over de lijn heen moet gaan. Dat stukje terugval moet ervaren om weer door te kunnen gaan. Knap dat je gisteren meer hebt gedaan! Wat stond er op het programma voor je? Ik weet uit je berichten hoe moeilijk je dat vindt. Vandaag een dag rustig aan doen dan, geldt ook voor mij (moeilijk; toch weer wat dingen in het huishouden gedaan).
Rapporteer
@Pien, doe je nog geen sociale of werk activiteiten?
Rapporteer
@Ly Nee ik doe nog geen vrijwillerswerk of ander soortig werk.. Nope. Voel dat ik daar echt nog niet aan toe ben. Dit is echt mijn max, waarbij de klachten en energie nog niet voldoende zijn.
Rapporteer
@mo Ja klopt van over die lijn. Ik denk ook dat het over het algemeen gaat om vertrouwen leren voelen. Ik heb 2x een rondje gefietst en een croissant gehaald! En voelde me van binnen rustiger, dat was al erg veel winst. Nu moet ik wel weer echt plat, en dat is stommmmmm. Samen rustiger aan dan maar;) Thanks voor je meeleven!
Rapporteer
Knap gedaan hoor, Ly! Misschien kan je morgen weer meer aan dan vandaag 🙂
Rapporteer
Ik ben net begonnen aan 2e spoor traject en heb het gevoel dat ik een terugval heb door de hittegolf (ik kan heel slecht tegen warmte) en door paar privézaken. Ben zó verschrikkelijk moe. Heb vanaf januari veel therapie en ondersteuning gehad naast de reïntegratiemomenten op mijn werk. Denk nu wel: miss.was het allemaal net te veel... mijn belastbaarheid ligt dus weer wat lager dan de weken er voor 😟
Rapporteer
@ Marije, liep de therapie en ondersteuning in dezelfde periode als het reïntegreren? Of was je al wel eerder in therapie en kwam werken er na verloop van tijd weer bij? Hopelijk herstel je snel van deze terugval 🍀
Rapporteer
@mo het was tegelijk met opbouw werk terwijl de therapie alleen al 2 dagdelen p.w.kostte. zit na 1 jaar op 2x 1,5 à 2 uur werken p.w. En dan in alternatieve taken.
Rapporteer
Mijn belastbaarheid begint heel langzaam te groeien. Wel echt traag hoor, en door mijn depressie nog steeds heel beperkt. Maar sinds mijn relatiebreuk is de angst voor fysieke klachten en terugvallen weg - die kwam met name van de druk van mijn partner, omdat hij letterlijk heeft gezegd dat ie niet wist hoe lang hij het nog vol zou houden. Nu moet ik voor mezelf herstellen en juist omdat ik daar weinig motivatie voor heb, ben ik dus veel minder bezig met mijn klachten en met wat ik wel en niet kan - en ga ik vooruit. Ik heb bijvoorbeeld in mijn nieuwe appartement geholpen met muren schilderen samen met drie vrienden zonder grote weerslag (al voelde ik me die avond wel grieperig, dus het was wel te veel). Ik kan weer 2 à 3 uur mensen ontvangen, al moet ik daarna wel altijd bijkomen. En bij mensen bij wie ik me ietsje minder op mijn gemak voel, houd ik het aanzienlijk minder lang vol. Daar staat wel tegenover dat ik om het uur (of 2 uren, op betere dagen) een enorme huilbui heb en me verschrikkelijk verdrietig, boos, of welke emoties er ook allemaal bij rouw horen, voel. Of nouja eigenlijk voel ik dat de hele dag door maar dan komt het eruit. Ik kan door mijn depressie bovendien niet echt genieten van de grotere belastbaarheid, ik heb heel vaak nergens zin in en voel me dan heel somber en leeg. En als ik dan wel iets voel, is het een nare emotie.
Rapporteer
Is er een goed/fout rondom wat je doet qua belastbaarheid? Ik word gek van verveling maar wil ook niet steeds over mn grenzen. Hoe merk je dat je vooruit gaat? Fijn Ax dat je belastbaarheid groet!!
Rapporteer
@Ax, heb jij een vrijgevestige psychiater? Of eentje waar je dan ook therapie volgt? Ik wil nu niet per se een hele behandeling starten maar ik zoek wel een psychiater om mn medicatie te monitoren. Geen idee waar ik die nu moet zoeken.
Rapporteer
@Ly ik heb een psychiater bij de overkoepelende organisatie van mijn psycholoog. Dat is een netwerkorganisatie met zelfstandig gevestigde psychologen en psychiaters inderdaad.
Rapporteer
Ah ik wist niet dat je ook bij een psycholoog liep. Doe je daar nog een specifiek behandeling?
Rapporteer
Momenteel zit ik weer bij mijn ACT therapeut, maar we hebben het niet heel veel over ACT maar zijn meer bezig met een veiligheidsplan en signaleringsplan en hoe door deze zware tijd te komen. Vanaf september ga ik starten bij een sGGZ-instelling voor vrouwen, en lichaamsgericht bezig met mijn trauma en hechting.
Rapporteer
Ik wandel in de ochtend ca. 10 minuutjes (nog aan het opbouwen), daarna bijkomen. Rommel wat aan in huis, daarna lunchen, mediteren en rusten tot 15.00u. Dan een creatieve activiteit voor ongeveer 30 minuten, bv een woordzoeker of kleuren. Lezen vind ik ook leuk een paar bladzijdes. Dan avondeten en in de avond doe ik eigenlijk niks meer.