He jongens en meisjes, Hierbij wil ik ook even iets delen. Ik ben zo'n 2.5 jaar door een burnout periode gegaan, waarbij de laatste 2 jaar ontzettende vermoeidheid bij kwam kijken. Vermoeidheid die mij soms veelal in bed bracht of huisgebonden maakte. Ik heb van alles geprobeerd, maar nergens kwam echt een lichtpuntje. Af en toe voelde ik me opeens wel goed en had ik hoop, maar viel ik vervolgens weer terug in een weken lange vermoeidheid cirkel. Dingen zoals beweging heb ik geprobeerd, sportschool met zwaardere gewichten gaf mij slapeloosheid, dus ben ik er vanaf gestapt. Een aantal maanden later probeerde ik weleens te fietsen, maar dat gaf mij weer heftige zenuwstelsel reacties, waarvan ik daar ook weer van afstapte. Nu lijkt het alsof mijn ogen zijn geopend. Het enige waar ik nog niet vanaf gestapt was, dat was roken. Ik heb een keer eerder een stoppoging gedaan, maar viel snel weer terug. Nu was ik er mentaal klaar voor en ben ik 19 dagen gestopt. Het lijkt alsof mijn energie nu pas aan het terugkomen is, ik voel veel vaker vrolijker dan ooit, alles gaat makkelijker. Ik heb 3 dagen geleden zelfs geskeelerd voor een halfuurtje zonder reactie van mijn lichaam wat ik normaal wel zou hebben. Vandaag weer een keer een halfuur en het voelde goed! Lang verhaal kort, het lijkt erop dat nicotine mijn zenuwstelsel uit balans hield waardoor ik nooit goed kon herstellen. Ik kon nooit grenzen aanvoelen, want er zat geen patroon in. Nu lijkt het alsof ik stabieler in mijn lichaam aan het worden ben, nu ik geen giftige stoffen meer in mijn lichaam gooi. Ik hoop dat mijn energie de komende weken nog meer gaat toenemen en ik rustig het bewegen weer kan oppakken. Ik ben er nog niet, maar dit lijkt voor mij misschien de doorslaggevende factor te zijn.. Ik wilde dit even delen aangezien er vast meer mensen zijn die (nog) roken!