De klaagmuur

Zo herkenbaar wat hier allemaal wordt gezegd.

Ik doe even met je mee, Fleur:
IK BEN ER OOK HELEMAAL KLAAR MEE.

Dit omvat alles wel zo'n beetje, waar ik over zou kunnen klagen.

Ik voel me sinds de vorige hittegolf nog steeds een vaatdoekje. Daarbij veel aan m'n hoofd (o.a. afronding/ontslag oude werkgever) en ik zie nu al gigantisch op tegen de volgende hittegolf.
Zou me zo graag weer 1 dag weer een beetje normaal of gezond willen voelen, ben het even zat allemaal.

Sluit wel aan bij de quote van Mir. ;)

Zo, even klagen! Ik ben het warme weer zo ontzettend beu. Ik wil regen en kou! Of in ieder geval minder hitte.
Daarnaast zit ik weer in een dip met veel paniekaanvallen (ws mede door menstruatie). Urgh, kan weer aan niks anders denken dan aan ziek zijn. Toch bijzonder hoe mijn hoofd dan werkt (of eigenlijk niet werkt). Zo balen na een weekje waarin ik wel wat kon doen (even lezen en zelfs even een stukje van een serie kijken, Yes!) en niet de hele dag lag te huilen en schreeuwen. Hopelijk trekt de dip snel weer weg, want dit is zo uitputtend. Jullie nog iets te klagen?

Hey Mo, niet fijn om te horen allemaal, ik kan je volledig voelen. Dit is zeer intens..
jij had medicatie neem ik aan? Hoeveel mg?
En ben je zeker dat deze medicatie wel voor jou geschikt is? Of dat je de dosis moet verhogen? Want het kan er mee te maken hebben natuurlijk. Ik zou toch eens even met jou dokter of psychiater overleggen. Soms als het zo heftig is miss de dosis verhogen of een andere ssri. Want je zou je natuurlijk beter moeten voelen en niet nog slechter na enkele weken..

Ja Mo, het is een gesleur, afzien, lijden.
Ik heb geen kinderen, maar gelukkig ook want anders was ik nu niet hier en moest ik in opname, dat zou eigenlijk ook niet slecht zijn voor mij. Maar ik hou het zo ook niet vol hoor. Ik kan nog niet eens rustig mijn ogen toe doen want mijn neurotransmitters zijn volledig uit balans. Gedachten schieten langs alle kanten op en uit miserie die ik mijn ogen terug open.

Bij mij is opname ook ter sprake gekomen in het begin, Corrado. Maar dat wilde ik zelf niet, omdat de kinderen mijn enige echte drijfveer zijn om elke dag weer door te gaan.
Het lijkt wel of ik steeds dieper in de put raak. Waar ik eerst altijd nog wel iets kleins kon doen, is het nu niet haalbaar. Alles mondt uit in een huilbui of paniekaanval. Elk geluidje is teveel. Ik zou zo graag in een glazen bol willen kijken en zien dat het goedkomt. Niet wanneer, maar dat het überhaupt goed komt. Ik begrijp gewoon niet dat het steeds slechter kan gaan, ook mentaal. Zoveel tranen en boosheid is meer dan een mens zou moeten dragen. Ik gun je rust, zodat je gedachtes niet alle kanten opschieten. Sterkte ❤️

Voor mij geen Wellbutrin, na 1 pilletje heeft het alles aangewakkerd bij mij. Ik slik de Escitalopram nu 13 weken volgens mij en 8 weken op stabiel niveau. Denk dat ik daarin wel omhoog moet, maar omdat het een redelijke crisis was een paar weken geleden is eerst de oxazepam opgehoogd.
Jij ervaart de mentale uitputting wel veel zwaarder dan ik. Ik kan nog fantaseren over leuke dingen als ik in bed lig (ook niet altijd). Bij mij is de overprikkeling op het gebied van geluid het ergst in combinatie met erge depressieve gevoelens. En ook de hoeveelheid ik kan doen wordt steeds minder. Een activiteit van vijf minuten lijkt nu de max. Voel me echt een klager, maar ervaar het ook als zwaar klote.