Ik moet even vuurspugen omdat ik zo gefrustreerd ben. Het ging een aantal dagen goed maar ik voel me ineens weer heel slecht. Een paar dagen terug kon ik zelfs 2x 2 uur met verschillende mensen afspreken, voor mezelf koken en boodschappen doen. Nu voelt het weer als een dip. Vandaag sprak ik af met een vriendin maar ik kon er niet van genieten. Eigenlijk wetende diep in mijn hart omdat we niet bij elkaar passen. Maar ik heb al niet zo'n grote kring dusjs wat doe ik daarmee. Heel onaardig gezegd voel ik gewoon geen behoefte om vrienden te zijn omdat we steeds minder overeenkomsten hebben. Elke keer als we elkaar zien is het eerder een bijpraat moment van de tussentijd dat we elkaar niet hebben gezien. Dus zijn we niet echt actief in elkaars leven. Tweede dillema. Ik heb een vrijwilligersplek voor 2 middagen in de week en ook hier voel ik nu een week sterk aan dat het me niet meer happy maakt. Het is voor mensen met een beperking als dagbesteding. Kost heel veel energie en alles is elke keer hetzelfde. En ik heb gewoon niet het gevoel dat ik hiervoor ben gemaakt. Niet dat ik het niet kan maar ik wil mijn hersenen weeer gebruiken. Maarja hoe nu verder. Andere mensen die dit herkennen? Is dit een teken om naar iets anders op zoek te gaan wat wel passend is? En hoe kom je aan iets nieuws wat niet meteen sociaal gefocust is. Ik heb zelf geen baan om naar terug te gaan. En door dit alles ben ik even heeel booosss en verdrietig. Ik wil weer helder met energie door het leven gaan maar alles is even stom. En ik wil vooruit.