Wat ik laatst tegenkwam en erg helpend vond, was dit: Ik voelde me verward met al mn emoties, of afgestompt, kon er niet bij. Genieten? Wat is dat? Ik hou hier toch van? Waarom voel ik dat dan niet? En toen kwam het metafoor: als een grote stad onder nood komt te staan, dan sluiten alle winkels (emoties) en komen de reddingswerkers in actie om de stad zo snel mogelijk op te bouwen en vooral ook te laten sussen. Het betekent niet dat de winkels er niet meer in de tijd van nood en redding zijn, het betekent dat ze gesloten zijn totdat het weer veilig genoeg is om open te gaan. Nu denk ik vaak als ik iets niet voel; ah, mn winkeltjes zijn even dicht, maar er wordt gewerkt aan de stad.