Ervaringen escitalopram

Ik heb dit medicijn in het verleden ook een tijd geslikt en het heeft me altijd goed geholpen. Blijf wel altijd bewust van je kwetsbaarheid. Ik ben ondanks dit medicijn toch weer een nieuwe burn-out ingerold 5 jaar later, ik denk omdat de symptomen nu zo anders voelden (nu eerst veel fysieke klachten als zere rug en rommelende darmen). Het medicijn onderdrukt je gevoel een beetje en dat kan fijn zijn, maar blijf wel goed voelen, is mijn advies. Eerste dagen kunnen even heel kut zijn. Ik was ook heel misselijk, vreselijk. Gemberthee helpt een beetje. Het ergste is na een paar dagen voorbij.

Ik heb opgebouwd met druppels. Elke 2 dagen verhogen met 1 druppel tot 5mg. Ik ben op dat niveau gebleven. Ik nam eerst de medicatie in ochtend maar uiteindelijk naar 18.00 verplaatst. Ik heb denk ik wel een paar weken last gehad van enorme vermoeidheid na inname. Wel nam het al na paar weken wat angst/paniek weg. Die vermoeidheid is nu helemaal weg en gewoon gestabiliseerd. Ik denk dat na 5/6 weken die directe bijwerkingen allemaal weg zullen zijn en het effect langzaam begint te werken. Ik heb het met name genomen om de scherpe randjes eraf te halen en van mijn slaapangst af te komen (omdat ik zo slecht sliep). Dus het heeft bij mij wel de vicieuze cirkel van angst, spanning en slecht slapen doorbroken.

Aanvulling op bovenstaande: ik neem het om rustiger de therapie in te gaan. Ik ben zo enorm gespannen en zenuwachtig dat ik paniekaanvallen krijg bij de gedachte om naar therapie te gaan. Hopelijk haalt het de scherpe randjes weg, in combinatie met vermindering van sombere gevoelens zou helemaal fijn zijn.

Nee, ik ben er niet per se direct beter door gaan slapen denk ik. Merkte juist ook aan het begin dat naast soort gekke vermoeidheid er ook soort activerende werking zat. Maar ik merk wel dat me zenuwstelsel wat rustiger is, ben uit de aan stand, en dus geleidelijk gaat het slapen (denk ik) daardoor ietsjes beter maar is nog niet waar het moet zijn hoor helaas. Bij mij hielp het wel met wat minder angstpieken te hebben en emotioneel minder heftig te reageren. Huilen kan wel nog steeds maar niet meer heel extreem of de heeeele dag. Deze 2 factoren hebben bij mij wel voor gezorgd dat ik ook rustiger therapie in kon.

Ik heb het gehad. Voor mij heeft het toentertijd niet echt iets gedaan helaas. Ook niet veel bijwerkingen, dus dat scheelde ook. Ga binnenkort wel starten met andere antidepressiva (nog niet helemaal duidelijk welke), maar dat is omdat ik nu ook een depressie erbij heb. Het belangrijkste is in ieder geval hoe dan ook dat het een ondersteunend middel is, maar dat dat niet weghaalt dat er bepaalde dingen moeten veranderen in de wijze waarop men omgaat. Want we zijn in een burnout gekomen doordat we om wat voor redenen dan ook uit balans zijn geraakt en onszelf zijn verloren. Het belangrijkste is dat ons zenuwstelsel leert dat het veilig is als we naar ons lichaam luisteren en naar onze eigen waarden leven. Dus meer leren trouwen te worden aan wie we zijn en wat we belangrijk vinden. En eventuele trauma's verwerken. Antidepressiva kunnen helpen om het mogelijk te maken daaraan te werken. Het is dus meer een steuntje in de rug dan een oplossing. Niet dat jij dit niet zo ziet, hoor ;p maar dit is mijn algemene opvatting hierover. Ik heb een fijne psychiater die goed meedenkt, maar ik vind alsnog dat er te veel en te makkelijk over medicatie wordt gedacht ook door zorgverleners (terwijl ik mijn huidige medicatie wel kei-hard nodig heb, ben zeker niet anti).

Ik heb altijd 10 mg gehad.

Mee eens hoor dat er makkelijk medicatie wordt gegeven. Ik sprak mijn zorgen uit bij de huisarts over de oxazepam die ik gebruik, al een paar maanden. Ik had geen reden tot zorgen, want er waren mensen die wel 70 tot 100 gram oxazepam per dag namen. Ja, dat is niet echt helpend om zoiets te horen. Het wordt uitgedeeld als snoepjes en zoek het verder maar uit. Gelukkig denkt mijn psychiater wel goed mee, waar ik ook de AD van heb gekregen. Hopelijk binnenkort de oxazepam afbouwen, kijk ik erg naar uit! (Niet naar het afbouwen zelf, wel naar het er vanaf zijn). Ik heb voorheen ook 10 mg gehad. Ik weet niet of ik nu weer tot 10 door wil gaan.

Ik hoop dat het afbouwen van de oxazepam bij mij tzt ook goed gaat. Wil eerst dat de AD goed genoeg zijn werk doet, zodat ik hopelijk geen grote terugval krijgt. Op internet vind ik terug dat de medicatie je uit de aan-stand haalt, maar zo 'makkelijk' zal het toch niet werken neem ik aan? Meer ervaringen zijn altijd welkom.

Ik heb momenteel citalopram 30 mg, dus niet escitalopram, maar wel een soortgelijke medicatie. Ik merk dat ik van de medicatie wat minder pieker, wat meer dingen durf aangezien mijn klachten niet meer op de voorgrond staan. Daardoor voel ik me meer lies en minder mijn burnout/angststoornis. Heel soms heb ik het gevoel dat het een week niets doet, maar ws ben ik dan overprikkeld of is het de week voor mijn menstruatie (zoals nu hahah) De aanstand is zeker nog aanwezig. Helemaal als ik naar de psycholoog ben geweest, de twee dagen erna ben ik altijd extreem onrustig. Ik merk dus verder wel dat mijn hoofd wat rustiger is. Medicatie is geen wondermiddel, maar geeft wel een steuntje in de rug.

Na twee weken erge vermoeidheid is die bijwerking weg, volgens mij. Nu alleen nog het piekeren, druk maken om alles en vooral in de ochtend voel ik angsten. Dat de klachten verergeren een week voor je menstruatie hoor je vaker idd. Laat ik nou net door de burn-out/stress een ontregeld patroon hebben en elke 3 weken aan de beurt zijn. Duurde het bij jullie lang voor je het uiteindelijke resultaat had van de medicatie?

Ja bij mij duurde dat wel een tijdje. Ik moest sowieso eerst opbouwen tot de goede dosis, dat duurde al even. Daarna duurde het 5 weken tot ik echt van de bijwerkingen afwas, daarna merkte ik langzaam iets verschil.

Ja, ik heb vanaf week 2 echt dagen heel erg veel en heftig gehuild. Iets wat ik in tijden niet had. Dat is wel weggegaan.

Het is helaas niet alleen huilen. De spullen vliegen zo ongeveer door het huis. Wat kan iemand zich enorm ellendig voelen. Heeft het lang aangehouden bij jou? Ik ga morgen contact opnemen met de psychiater, want dit is niet te doen.

Hmm ik herken het niet, toen ik ooit met AD begon was vooral de eerste week heftig en werd het daarna al snel iets beter. Maar ieder persoon is anders en het is wel bekend dat het een paar weken kan duren voordat je de positieve effecten merkt. Ik voelde me ook zeker niet opeens miraculeus weer geweldig. Ik werd er ietsje rustiger van, wat me hielp om uiteindelijk op te krabbelen, maar alsnog ging daar maanden overheen. Raadpleeg vooral ook je arts als je twijfelt.

Ja raadpleeg vooral je psychiater. Wat me nog wel te binnen schoot is dat 10 mg volgens mij de laagste klinische (werkende) dosis is, dus misschien moet je juist iets omhoog in je dosering, Maar raadpleeg vooral je arts, want ik ben absoluut geen dokter.

Psychiater raadt aan om op te hogen naar 10 druppels. Dat gaan we dan maar proberen.

Succes!