Ik voel me vandaag even heel verdrietig. Waarom lijk ik toch niet echt vooruit te gaan in mijn herstel. Qua angst gaat het wel wat beter en ik durf weer steeds ietsje meer, maar ik voel me nog even slecht als 9 maanden geleden. Nog steeds elke dag hoofdpijn en afwisselende klachten (druk op de borst, tinitus, droge keel, heet hoofd etc). Gisteren ging ik even naar het zwembad met een vriendin baanrjes trekken. Daarna ben ik weer helemaal van de leg. Slapen gaat de afgelopen dagen ook heel onrustig. Hoe merken jullie dat jullie vooruitgaan in jullie herstel? Sorry even spuien, maar zoek even ervaringen en een stukje troost.