Reacties
Of herkennen mensen hier ook toevallig in
Rapporteer
Ik herken mezelf hierin! Het is zo verdomde moeilijk om te begrenzen. En als ik me beter voel overschat ik mezelf bijna altijd. Het is wonderbaarlijk hoe lang ik het volhoud! En ook het moedeloos en radeloos ervan worden herken ik. Het boos op mezelf worden omdat ik weer in dezelfde valkuil stap. Maar tegelijkertijd... Oh wat is dit een moeilijk smal weggetje dat we moeten lopen. Wat is het logisch dat we sterke verlangens hebben naar LEVEN, eindelijk weer verbinden met anderen na al die fucking eenzaamheid (in mijn geval). Dus geduld lijkt me de enige weg, heeeeel veel geduld.
Rapporteer
@yule idd wonderbaarlijk dat gevoel ken ik ja, en dan vraag ik mezelf ook af hoelang hou ik dit nog vol niet meer te doen,en dit al jaren. Vreselijk en dood vermoeiend is het gewoon idd binnen je grens blijven zo en zo...moeilijk gewoon,idd wat je zeg je wilt weer leven. En dat eenzaamheid gevoel heb daar ook erg last van jammer genoeg
Rapporteer
Heel erg herkenbaar! Al gaat het bij mij vaak een week goed en dan weer een week niet. Het is zo lastig om mijn grenzen te herkennen, helemaal als de stress eromheen (het plannen, drukmaken erover, angst) ook zoveel energie kosten. Dan loopt de spanning in zo'n goede week toch ongemerkt steeds meer op.
Rapporteer
@ Lies fijn om herkenning te lezen van een ander,die ook de aantal dagen steeds aanhoudt met goed en slecht. Hoe vervelend het ook allemaal is voor ons, hopen dat we onze grenzen steeds beter zullen aanvoelen en naar kunnen handelen ik hoop zo..
Rapporteer
Ja en vaak denk ik dus dat ik niet teveel doe, maar me teveel druk maakt. Mijn lichaam moet weer een beetje leren dat dingen doen veilig is. En dat het controleren voor de tijd en tijdens de activiteit, echt niet altijd nodig is. Juist dat stukje kost me heel veel energie. De activiteiten natuurlijk ook, maar denk wel dat het 50/50 is bij mij! Hoe probeer jij een beetje balans te vinden in je week Anoniem?
Rapporteer
Hoi Lies, Piekeren en er druk over maken herken ik ook wel heel erg bij mezelf,ben er nu meer bewuster mee bezig om dit te minderen. Wel aan denken van is dit verstandig ja of te nee. Maar ik lig niet meer als ik aan het rusten op de bank te veel meer aan te denken ,gaat me tot nu toe goed af. Plus ik merk aan mezelf dat ik het aan het accepteren ben dat dit nu even zo is,ik was hiervoor heel erg aan het vechten. De balans vinden, vindt ik zelf heel erg moeilijk vandaar mijn terugvaldagen elke keer helaas. Ik probeer na elke terugval mezelf weer te herpakken en beter te willen doen. Ik heb zelf nu een schema waar ik mijn aan moet houden,mijn pyschomatische fysio heeft mijn als advies gegeven,om mijn dagen zo in te plannen net als mijn slecht3 dagen. Ze gaf aan zo bouw je je energie en eerste je reserves mee op. Dus ben zelf erg benieuwd, want soms weet ik er geen raadt meer met mezelf. Heel vaak een hopeloos gevoel heel erg,je wordt er moedeloos van als je elke keer de terugvaldagen moet ervaren opnieuw. We komen er wel uit heeft ze tijd nodig is een proces,probeer soms wel hoopvol te zijn,maar valt soms niet mee hoot ahah. Liefs
Rapporteer
Heel veel succes er ook mee @ Lies is echt moeilijk de balans vinden erin,+ er niet teveel aan te denken en te doen. Is idd wat je zeg dood vermoeiend idd ja.