Wat een verdriet de afgelopen dagen. Ik had er twee hele fijne dagen tussen zitten afgelopen week. Van die dagen en momenten dat je denkt wow dit is er ook nog en ik voel me een beetje normaal. Maar dan schiet het toch weer de andere kant op. Alsof je een error krijgt. Ik ben gewoon even heel mijn dagritme kwijt en weet niet meer waar ik goed aan doe. Het liefst duik ik uren achter elkaar in mijn telefoon of achter mijn laptop. Stomme video's kijken maar achteraf voel ik me er niet beter door. Gek dat een paar jaar geleden alles zo normaal functioneerde en nu is alles door de war. Owh wat smacht ik naar stabiliteit, meeer energie, invulling van de dagen, een hoofd wat niet alles hoeft te scannen. Een normaal leven. God wat wil ik dat zo graag.