Lieve allemaal, Vijftien maanden ben ik onderweg nu. Ik bereikte mijn dieptepunt na ongeveer een jaar: kon niet meer zelfstandig mijn huis schoonhouden, koken of boodschappen doen. 100-200 m lopen. Nu gaat het een paar millimeter beter, maar echt maar zo weinig. Op betere dagen kan ik een boodschap doen. 8 minuutjes lopen. Schoonmaken doe ik af en toe een beetje maar schiet er ook vaak bij in. Nu heb ik al drie dagen achter elkaar rijst met bonen gegeten en lig ik al een week voor Pampus. Wat nu weer de reden is? De menstruatie is inmiddels voorbij, en hier in het noorden is het niet zo heet geweest. Ik vind het moeilijk me erbij neer te leggen: weer een week van extreme vermoeidheid, afspraken afzeggen, alles klein houden. Ik twijfel: Herstel ik wel? De vooruitgang die ik boek ik zo minimaal en zo traag. Van conditie opbouwen is geen sprake. Heb ik echt wel een burnout of moet ik toch gaan denken aan CVS? Ik weet dat ik een complexe burnout heb, veroorzaakt door CPTSS en HSP en jarenlange slaapproblemen. Maar het is soms moeilijk om mezelf steeds bij de hand te blijven nemen en te vertellen dat het echt heus goed komt. Ik heb zo weinig voorbeelden van anderen die zo'n traject gegaan zijn... Alle herkenning, erkenning en aanmoediging is welkom! Veel liefs en sterkte voor allen ❤️