Hi alle , ik merk dat ik me rustiger in mn lijf begin te voelen 2 weken en weer wat meer geaard, maar omdat de afgelopen maanden zo intens zijn geweest voor me, weet ik soms gewoon niet meer hoe het werkt om een normaal leven te hebben ofzo? De vanzelfsprekendheid is er een beetje vanaf en als ik me “normaal” voel twijfel ik wel of dat normaal is en of ik niet weer de grip verlies of in een droom leef, omdat het zo rustig is. Ik begrijp dat mn lijf in een hyperactieve staat heeft gestaan en daarom nog erg zoekende is naar wat weer veilig is, maar ik ben vooral benieuwd of meer mensen dit herkennen en hoe jullie daarmee omgaan? Het lijkt wel alsof ik zo hoopte op rust en dat ik die nu krijg en dat het dan nóg niet goed is of een soort teleurstelling is oid.. En wat ik me ook afvraag, nu ik hier toch schrijf: hebben jullie onderhand al het gevoel echt “een ander mens” te worden? Waar voelen jullie dat aan? Puur gedachtestromen die anders gaan, of voelen jullie je ook anders in je vel, op fundamenteel identiteit level zegmaar?