Hoi allemaal, af en toe post ik hier maar vooral op slechte momenten. Ongeveer 2,5 jaar geleden ben ik in burnout geraakt en non stop geworsteld met de vraag kom dit nog goed. Met vele ups en downs, waarbij de downs/terugvallen wel steeds wat minder lang duren gaat het nu eigenlijk al een week behoorlijk goed. Ondanks slaapgebrek want mijn zoontje is elke dag 5:00 wakker. Ben ik in staat voor hem te zorgen, klusjes te doen, huishouden, hiken en zelfs mountainbiken. Zonder al te gekke klachten en/of paniekaanvallen. Ik ben er nog niet helemaal en weet inmiddels dat ik ook vast wel weer een terugval krijg. Maar eigenlijk had ik soms de hoop verloren om überhaupt nog te komen waar ik nu sta, dus dat in ieder geval in en rondom het huis ik me goed genoeg voelde om een beetje te leven en genieten. Dus houd vol allemaal. Ik probeer geregeld wat te delen om jullie te helpen maar ben soms wat huiverig omdat ik wil voorkomen in een terugval weer te denken van wat weet ik er nou van. Groetjes, Herman