Ik heb vóórdat ik uitviel door m'n burnout heeeeeel veel klachten gehad en die heb ik zowat allemaal op de perimenopauze gegooid.. Er was qua bloedprikken en andere onderzoeken niets te vinden.. De huisarts geloofde destijds trouwens niet dat het de perimenopauze kon zijn, want ik menstrueer nog.. 🙄
Maar achteraf blijkt het dus een dikke vette combi van perimenopauze als 'klachten die burnout aankondigden' zeg maar te zijn geweest .. Maar omdat er niets medisch te vinden was, was ik door en door en doorgegaan..
Mijn klachten?
Kort lontje, (is nu een van mijn aanwijzingen als ik over mn grenzen ga!) Heel veel spierpijnen, heel vaak buikpijnen, slecht slapen en als ik dan goed slaap niet uitgerust zijn, sterker nog, nog doodmoe. Stijve nek, schouders, kaken, hoofdpijnen, sjah, eigenlijk wat niet?
Ik ben terug aan de pil gegaan (nadat ik er al voor tig jaar vanaf was) maar dat maakte het voor mij heel veel donkerder en duisterder, dus daar na een half jaartje weer mee gestopt en ± sindsdien zit ik eigenlijk thuis, want stortte ik in..
Steeds meer proberen te accepteren dat m'n lijf dus heeft geschreeuwd om me te waarschuwen en proberen daar niet meer doorheen te denderen maar ernaar te luisteren..
Maar vooralsnog is er medisch gezien bij mij nog steeds niks mis, op het feit na dat er bij een vaginale echo bevestigd is dat m'n eierstokken idd nog weinig eitjes hebben.. (Ik was bij de gynaecoloog voor iets anders, maar ze keek hier ivm mijn leeftijd een soort van automatisch naar, zij ze.)
Hoi Mo, Het is altijd goed om eerst andere dingen uit te sluiten.
Wat ik altijd een beetje jammer vindt dat als pillen niet aanslaan (wat kan bij een burnout) je vrouw bent en een bepaalde leeftijd hebt het dan vast de overgang is. Alsof je als vrouw niet kan crashen en een man wel.
Zelf postmeno al sinds m’n 44e.
Buiten mijn huisarts die wel meteen wist dat ik rust nodig had en zware burnout heb kwam de rest met ‘je bent in de overgang, lees dat boek of artikel.’
Vast goed bedoeld maar je voelt je niet serieus genomen. Uiteindelijk erop gewezen dat als een vrouw rond de 40-50 jaar is, ze niet automatisch altijd last heeft van de overgang en nare klachten heeft. En een vrouw wel degelijk ook een zware burnout kan hebben.
Sorry verzend iedere keer te snel.
Ben zelf 3,5 jaar onderweg en 3 jaar therapie (4-6 weken). Nooit gehoord dat het herstel niet volgens schema ging. Achteruitgang hoort bij herstel, hoe gek het ook klinkt. Daar heb je nu niets aan maar twijfel niet aan jezelf als hulpverleners zeggen dat je niet snel genoeg gaat. Liefs en sterkte!
Ja tegenwoordig plakken ze er snel een label op. En dan moet je er maar gewoon mee verder. Ik heb een mentale uitputting, mijn zenuwstelsel is oké. Alles vertrek bij mij vanuit mijn brein.
Ik ben dit te weten gekomen via een body and mind scan die al je organen scant van kop tot teen. Ik moet mij vooral richten op de nervus vagus en in mijn brein. Daar is een DNA verandering gebeurt via COVID of via de vaccinatie. Ik denk het laatste.. ik was altijd top gezond, geen stress op het werk, integendeel ik deed het heel graag! Het enigste is dat ik zo moe ben en zo mentaal uitgeput dat ik niet weet waar te beginnen.
Ik leef gewoon elke dag wachtend op gewoon de volgende dag. Meer zit er niet in.
Ik doe zelf ook aan hormoon therapie, maar dat is voordat ik ziek werd. Testosteron therapie. Ik merk dat ik liever dat nu niet in mijn systeem had. Stoppen is momenteel geen optie. Want die dip ga ik niet trekken.
Alleen maar hartstikke goed dat ze je willen helpen en nogmaals altijd goed om dingen uit te sluiten.
Alleen de verwachting dat er na een paar maanden al verbetering zou moeten zijn, dat is nou eenmaal niet. Dat is overspannen, geen burnout. Woede aanvallen komen ook ergens vandaan. Dat leer je dus door de tijd wat de trigger is en wat je kan doen om er anders mee om te gaan : )
@Mo. Ik weet niet of je podcasts kunt luisteren? Anders zou ik je: NPO Radio 1 podcast De Publieke Tribune van HUMAN met Coen Verbraak aflevering '#229 - Hormonen op hol' willen aanraden!
Ik kan zelf geen podcasts luisteren. Mijn man heeft hem beluisterd en me erover verteld. Echt de moeite waard!
Ik zit zelf in een zware burn-out icm de overgang. Ongelooflijke ingewikkelde combinatie! En acceptatie zoals hiervoor benoemt werd is in dit gehele proces dé sleutel. Maar het is ook zeker de moeite waard om naar de hormonale component te kijken!
Ik spreek uit inmiddels 30 jaar ervaring dat bij hormonale klachten hele nare en bizarre psychische en lichamelijke klachten kunnen horen.
Ik gebruik op het moment niks maar twijfel ook of bio identieke hormonen me toch niet een beetje kunnen ondersteunen. Ik heb zelf ook veel negatieve ervaring met hormoonbehandelingen In het verleden dus mijn zenuwstelsel vind dat nog niet zo’n goed idee. Ik ben er nog niet uit….
Sterkte! ❤️