Hey maatjes, Snap niks van m'n zenuwstelsel atm en wat voor gekke fase dit is. Begin de wereld steeds normaler en meer "live" te ervaren. Alsof m'n brein het beter kan bijbenen en m'n zenuwstelsel niet meer zo fucking hyperalert is. Alleen alles is het net niet. Nog wat spierspanning Nog wat adrenaline op sociale prikkels Kan bewegingen net niet lekker volgen, maar lijkt wel normaal (soort van) Voel me meer aanwezig, maar net niet Kan me best ontspannen, maar net niet volledig zakken Kan wel langs een 80km weg wandelen zonder dat m'n zenuwstelsel er een moer om geeft (zonder oordopjes) Zicht bijna hersteld, maar net nog wat spanning waardoor ik niet volledig ontspannen kan kijken (geeft ook nog een wat vervreemdend effect en maakt het evenwicht nog beetje raar) Verder voel ik me grotendeels relaxed maar super moe nog steeds. Terwijl ik me al veel erger uitgeput heb gevoeld. Kan gewoon net niks zo. Alleen blijf zo fucking moe hierdoor. Vooral mentaal. Ben klaar van het moe zijn. Ben al zo veel bizarre shit doorgegaan. Autoritje, etc lukt me gewoon niet. Alsof m'n zenuwstelsel net niet wil zakken. Iemand die dit herkend en hoe zijn jullie deze periode doorgekomen?