Gisteren voor de eerste keer therapie gehad, hulp voor de burnout. Deze beste man vergelijkt de burnout met een depressie, en zegt dat ik moet genieten van de kleine dingen en meer uit bed moet komen. Ik heb geprobeerd uit te leggen dat een burnout geen depressie is, maar het kwam niet binnen. Hij was verbaasd dat ik geen auto kon rijden. Ik had er maar niet bij gezegd dat ik met een oogmasker in de auto zit.. Ik ben een beetje ten einde raad en het maakt me erg verdrietig. Wat moet ik nou?