Waarschijnlijk voor heel veel mensen herkenbaar. Het lijkt wel alsof mijn hersenen alleen nog maar over die burn out kunnen nadenken. Wel 90% van mijn gedachten gaan naar het denken over mijn burn out, hoe ik me voel, wat ik doe en of ik het goed doe. Soms wel iets meer of minder. Ik weet allang dat door het denken dat ik dit niet kan oplossen maar ja hoe stop je dat? Daarbij kost het ontzettend veel energie. Voor mij is dit wel het grootste punt dat in de weg zit. Een beetje achtergrond info. Morgen op mijn verjaardag tik ik de 1 jaar uitval aan. Het gaat echt wel beter en ik ervaar al iets meer geluk. Ben nu een maand geleden gestart met vrijwilligerswerk en dat is fijn. Alleen ja soms voel ik me nog best wel rot en voelt het alsof ik niet echt een drive heb om dingen te gaan doen terwijl alleen maar thuis zitten ook niet oke voelt. BAH wat een rotsituatie is het ook gewoon. Waar ik vroeger ook echt iemand was die het super fijn vind om heel veel te kletsen is daar nauwelijks meer van over.