Ik ben weer een beetje uit terugval aan het komen en had het volgende inzicht. Ik denk wel dat dit van toepassing is als je niet meer in acute "nood" zit en niks kan. Maar als je al een beetje wandellen bent of wens een rustig terrasje kan pakken etc. Ben je aan het herstellen van burnout of leven met een gevoelig zenuwstelsel? Voor mij maakt dit een enorm verschil. Met herstel geef je jezelf steeds signalen dat het nog niet goed is, dat je iets moet doen wat voor extra stress zorgt. Leven met gevoelig zenuwstelsel is al leven (in tegenstelling tot wachten tot alles goed is). Dit zorgt voor minder frictie waardoor je juist verder hersteld. Een dagplanning van wat uurtjes werken, een wandelling en een voetbal wedstrijdje kijken is voor mij leven met gevoelig zenuwstelsel. Bij herstel burnout schiet ik al in verdediging: ik werk maar paar uur want ben nog herstellende, daarna wandellen want ik kan nog niet fitnessen, savonds even voetbal kijken want ik ben dan moe en heb echt even tijd alleen nodig. Mij helpt het enorm in ieder geval terwijl het iets heel kleins is. Daarom dacht ik misschien een goede tip