Hoi allemaal, Langzaam gaat het steeds beter, voel ik me rustiger, kan ik weer met vlagen genieten van momenten met anderen. Alleen ik vind het moeilijk om uit mijn comfortzone te komen. Om dingen verder weg van huis te ondernemen, om nieuwe dingen te ondergaan en om dingen alleen te doen. Ik ga nu 3x per week 3 uurtjes naar twee verschillende vrijwilligersplekken. 2 totaal verschillende plekken. Eentje met een maatschappelijke insteek en de andere echt een moment om weer op kantoor te zijn in de oude contreien van wat ik eerst deed. Waren flinke hobbels destijds maar wel gedaan omdat ik wist dat het zou bijdragen. Nu voel ik me minder snel moe en alles en voel ik meer ruimte maar ik heb de motivatie niet. Maarja als ik binnen blijf zitten dan gaat er natuurlijk niks veranderen. Zijn er mensen die hier ook tegenaan lopen? En ook ik heb nog steeds slechte dagen (ook belangrijk om te benoemen). Dat ik niemand wil zien en last heb van derealisatie. Hoe gaan anderen hier mee om?