Hoi allemaal, Gisteren had ik echt een dag dat ik nul motivatie had. De dag daarvoor was ik naar mijn vrijwilligerswerk geweest en wat langer dan normaal. Dus wellicht dat het daar vandaan komt. Maar ik schrik er gewoon een beeetje van. Dat het me eigenlijk niet boeit wat ik doe. Het liefst zou ik heel de dag binnen alleen thuis zitten. En daar schrik ik dan van. Alsof ik dan een stap verder afzet van het leven wat ik eigenlijk zou willen. Ik merk sowieso dat motivatie bij mij af en toe een lastige is. Meer gemotiveerd om niks te doen dan echt heel veel te ondernemen. En om sommige dagen weer totaal niet. Herkembaar? Ik merk dat ik ook niet altijd alles durf te doen. Stom he!