Reacties
Voor mij voelt het haast traumatisch wat ik heb meegemaakt en waar ik nog steeds mee kamp. De derealisatie die ik kreeg was doodeng. En de angst waar ik nog dagelijks mee worstel ook. Het voelt alsof een gedeelte van mijn brein gehyjackt is en doet waar het zin in heeft. En dan nog alle andere enge sensaties die ik soms in mijn hoofd heb. Ik weet ook niet hoe ik dit allemaal een plek moet geven. Het liefst vergeet ik het allemaal.
Rapporteer
@M., ja echt he! Jij zegt ook “haast traumatisch”, ik durf het ook niet helemaal uit te spreken, beetje bang dat dat raar gevonden wordt, maar ik weet eigenlijk bijna wel zeker dat ik het als trauma ervaren heb. Weet ook echt ff niet meer hoe ik alles een plek geef: het is zoveel 😢
Rapporteer
Het is ook veel,en ik snap echt heel goed hoe je je voelt. Het is gewoon eng en veel allemaal. Ik hoop dat, naarmate we meer herstellen, dit trauma ( want dat is het gewoon) steeds meer naar de achtergrond verdwijnt en zo zijn lading steeds meer kwijtraakt. Weet dat je niet alleen bent hierin, ik herken altijd zoveel dingen in jouw berichten.🫶
Rapporteer
Heb ik ook zo fel, elke dag sta ik op in een traumatische ervaring. Soms zit ik gewoon rond te dwalen omdat ik het zo eng vind om niet uit die hoofd te komen, het is zoals je zegt, gehyjackt door je brein en de negatieve beelden of gesprekken in jou hoofd hebben de overhand wat het zo eng maakt. Hebben jullie ook last van die angst gevoel niet uit je hoofd te komen? Het lijkt alsof mijn brein constant wilt dat ik over problemen nadenk of mij zorgen maak over bepaalde dingen. Terwijl ik gewoon wil genieten van het moment en niet de hele tijd 24/7 in die angst maal hoofd zit, ik voel me telkens letterlijk meegezogen er in. Vooral omdat ik zo mentaal uitgeput ben van de derealisatie. Vandaag wel stevige ademhalings oefeningen gedaan, wat het toch een beetje recht heeft getrokken. Maar ik heb wel serieuze werk aan de winkel met mijn lichaam en geest.
Rapporteer
@ Corrado angst voor de gedachten en vastzitten in je hoofd herken ik wel. Ik voelde me gevangen in het doolhof van gedachten. Ik had hier vooral de eerste maanden veel last van. De angst om gek te worden was er ook. Maar ook gesprekken en herinneringen van jaren geleden schoten hele dagen door mijn hoofd. Ook gedachten die ik helemaal niet wilde hebben, nare en enge dingen. Dit is gelukkig wel minder geworden. Ik heb nog steeds angsten en die worden gevoed door bepaalde gedachten of checks. Gedachten waar ik ook echt in mee gezogen kon worden. Die gedachten leer ik nu, dmv CGT , te laten voor wat ze zijn. De gedachten heb ik nog wel maar ik ga er niet meer op in. Het zijn maar gedachten, en geen waarheid. Hiermee voorkom je dat je in zo'n gedachtenlus terecht komt. Maar het is niet makkelijk, zeker als de angst heel erg aanwezig is, is het moeilijk.
Rapporteer
Dankjewel M, doet me goed wat je zegt ❤️ @corrado; ja erg herkenbaar ook wat je zegt.. maar we komen er doorheen!