Slapen dat is bij mij de grootste isseu al een jaar. Inslapen heb ik 3u nodig. Dan heel onrustig slapen, soms weet ik zelfs niet als ik heb geslapen of niet. Ik word miss 15x wakker. Heel onrustig. En als ik opsta ben ik nog steeds zo zo zo moe. Elke dag opnieuw. Elke avond met angst naar bed, angst om niet te kunnen slapen. Mijn brein blijft maar analyseren in bed.
Ook voor mij precies met angst naar bed gaan en niet slapen, om 3 uur toch maar weer kwartje zolpidem. Vervolgens om 6 weer wakker. Heb ook steeds warm met hartkloppingen waar ik wakker van wordt. Herkent iemand dit Ik ben 59 en eigenlijk is dit mijn grootste probleem nu naast de overprikkeling. Ik ga maar weer naar de huisarts. Al jaren last van.
Ook voor mij precies met angst naar bed gaan en niet slapen, om 3 uur toch maar weer kwartje zolpidem. Vervolgens om 6 weer wakker. Heb ook steeds warm met hartkloppingen waar ik wakker van wordt. Herkent iemand dit Ik ben 59 en eigenlijk is dit mijn grootste probleem nu naast de overprikkeling. Ik ga maar weer naar de huisarts. Al jaren last van.
Ik kan het begrijpen, ik heb ook maanden aan een stuk oxazepam genomen om te slapen. Daarna werd ik vroeger en vroeger wakker dus moest ik weer een kwart bijnemen. Daarna heb ik moeten stoppen en afbouwen omdat mijn probleem nog enkel op de oxazepam gericht was. Na het stoppen ( 3 weken ongeveer) ben ik begonnen met mirtazepine 1,5mg dus een microdose. Dat helpt wel tot nu toe iets beter. Maar niet dat ik kan zeggen van ik ga nu naar bed en slaap gewoon tot ik wakker word. Maar het is wel iets.. ik heb ook nooit iets ervaren van hartkloppingen ofzo. Het is puur mijn brein en geest die heel onrustig is. Het is alsof er een paar hersendelen niet goed meer functioneren door de hersenmist. Ik vind het een raar fenomeen. Maar je kan zeker naar de huisarts stappen om een histamine blokker te vragen zoals, mirtazepine op lage dosis of quatepine eventueel..Quatepine kan ik zelf niet verdragen. Ik kan er totaal niet op slapen, paradoxaal effect. Dus er zijn wel goede mogelijkheden voor jou. Ik heb zelf ook soms nachten overgeslagen. Dat is elke dag mijn grootste angst. Vooral omdat ik mij zo uitgeput voel overdag. Vooral mentaal. Ik ben 44 jaar M
Ja dat aanstaan herken ik. Uitgeput in bed liggen en het weer ochtend zien worden. Voor mij hoop ik dat ik nou eens goed geholpen wordt door de huisarts en doortastend is. Gewoon me bij de hand pakt en en zegt dit gaan we doen. Het is allemaal zo flauwtjes. Sterkte en bedankt voor je verhaal
Herkenbaar van mijn beginperiode, maar sinds ik slaapmedicatie heb gaat het veel beter. Niet dat je daaraan moet beginnen, maar slaap is wel belangrijk om te herstellen. Dit is dan ook voor belangrijk om mee door te gaan, zodat ik iig genoeg rust krijg in de nacht. Succes Anoniem! Ik heb al moeite om de dag door te komen, als daar ook nog de nacht bij kwam... En E, ook succes. Hopelijk kan de huisarts je helpen. Bij mij wist de huisarts er geen raad mee, de crisisdienst wel.
Ja ik ben zelf op zoek gegaan, telefoontjes plegen met mensen die in een burn out hebben gezeten, en wat voor medicatie ze namen eventueel voor het slapen. Op forums zoeken welke medicatie er bestaat enzo. En dus zelf naar de dokter gestapt en zeggen van ik wou hebben als medicijn. Mijn huisarts is heel opervlakkeig en volgt alleen wat er in zijn Google dokter pc staat ofzo. Ik ben al zo lang op zoek naar een andere dokter, maar het is alleen maar patiënten stop. Ook hetzelfde bij psychiaters en psychologen. Dus ik moet het maar doen uit eigen houtje. De crisis dienst is bij mij ook langsgekomen. Ze namen mijn niet op omdat ik geen psychose had. Ik kreeg een eenmalige psychiater.. medicijnen en trek je plan. Ik heb nu gelukkig een afspraak kunnen bemachtigen via een familielid bij een Neuropsychiater. Hopelijk gaat het daar wat meevallen ivm diagnose of behandeling. Ik zit al een jaar in een depersonalisatie fase. Maar mijn ergste probleem zit om ‘s avonds naar bed te gaan. Ik word al misselijk en paniekerig als de avond komt om naar bed te stappen. Ik weet niet meer waar ik op moet focussen om echt in slaap te vallen. Ik doe mijn ogen dicht en het lijkt dat ik op een andere planeet te zitten en ik weet ook niet meer hoe ik gewoon kan inslapen. Ik zit dus 3uren te zoeken waar ik mijn aandacht moet zetten om weg te dompelen naar de slaap toe. Ik vind dit 1 van de meest engste situatie wat ik ooit heb meegemaakt. Het is alsof ik een litteken heb in mijn bewustzijn dat het bijna lijkt dat mijn brein helemaal op zijn eigen handelt. Ook kwa gedachten en besef. Ik weet zelfs geen naam ervoor of hoe ik het anders moet omschrijven. Maarja uiteindelijk slaap ik wel maar uitgerust ben ik nooit, het is elke dag alsof ik niet slaap🤷🏼♂️ zo moe moe moe. Maar we blijven 🙏 hiervoor.
Heb je eerder in je leven wel eens problemen gehad met slapen Corrado? Ik slaap wel, maar op een flinke dosis benzo waar ik heel suf van word en soms neem ik snachts asl ik wakker word nog een zolpidem. Dokter heeft me nu geswitcht naar diazepam met het idee dat deze het makkelijkst langzaam af te taperen is.
Overigens is er sinds kort een nieuw slaapmiddel dat niet verslavend is en dat ik heeeel graag zou proberen, daridorexant, maar mijn psych heeft het nagevraagd en het is in NL nog niet op de markt.
@Marieke, kijk ik lees dit op google: Ja, daridorexant (Quviviq) is een relatief nieuw type slaapmiddel en het is officieel goedgekeurd voor de Nederlandse markt. Mogelijk wel dat je het zelf moet betalen maar ik zou er toch eens verder zelf nakijken. Succes
Had dit ook. Ben er zonder medicatie vanaf gekomen. Kwam echt neer op mijzelf niet overprikkelen overdag. Dus 's middags ook 1,5 uur op bed gaan liggen of ik slaap of niet. Geen telefoons, lange gesprekken, tv, computter, sociaal contact alleen wat binnnen mijn overprikkelgrens kon. Fysiek niet over de grens gaan dus niet sporten alleen kwalitatief wandelen. Het was echt zwaar maar toen ik deze fase door was sliep ik beter, kon ik meer en zag het er rooskleurig uit
Ja maar mijn psych heeft zowel mijn apotheek als de vereniging van psychiaters gebeld en het is echt nog niet leverbaar kennelijk. Het klopt dat het wel is goedgekeurd, maar kennelijk betekent dat niet dat je het al kunt bestellen als apotheker. Weird.
Hoelang heeft die zware fase bij je geduurd, Anoniem?
Ja Marieke, ik heb vroeger wel eens last gehad met slapen. Maar niet op deze manier. Het was altijd wel een beetje lastig als ik de wekker moest zetten voor te gaan werken. Ik was altijd wat nerveus dat ik te weinig slaap ging hebben. Maar nu is het beetje traumatisch geworden
Die fase heeft zeker 4 maanden geduurd. Maar ik hoefde ook echt helemaal niks in die tijd. Had geen kinderen, geen verplichtingen echt niks. spendeerde een groot deel van mijn dag met in een stoel zitten niksen. Daarna veranderde het in heel veel slapen en daarna kon ik weer opbouwen. Al met al dik 6 maanden aan niks toen ik begon met re-integratie. maar bindt je niet vast aan deze tijd. Heb je kinderen, een vervelende werkgever of bedrijfsarts of lopende stressoren dan kan dit langer duren
Hier wel verplichtingen (therapie) en drie kinderen. Maar als ik niks doe, zoals in een stoel zitten, dan ontaard dat heel vaak in een huil- of paniekaanval. Dat had ik een paar maanden geleden nog niet. Toen kon ik gerust even naar buiten kijken en redelijk relaxt blijven. Nu flip ik bij alles en dat is echt vreselijk. Het hele gezin begint te ontwrichten zo (hulp is aanwezig). Vandaag bv bijna non-stop paniek gehad, zo vermoeiend. En ik wil niet alleen zijn, want dan ga ik nog meer piekeren. Ik krijg dat maar niet uitgezet, helaas. En dingen doen gaat moeizaam ivm depressie.
@Mo zoek eens de blogs van isamu psychologen op over burnout en het 4 fasen herstel programma van ernst ellis. Die hebben mij meer geholpen dan welke psycholoog of arts dan ook. Ookal had ik geen depressie in die tijd dus kan daar weinig over zeggen. Maar Isamu beschrijft ook dat er in de beginfase geen touw aan vast te knopen is. Doe je iets wat in theorie ontspannend zou moeten werken krijg je een paniekaanval of stress reactie. Het is wel zaak om die ontspanmomentjes (bijv met theetje op stoel in tuin, bladeren door tijdschrift etc, lekker laagdrempelig) te doen en niet aan die stressreactie toe te geven. Je lichaam is ontregeld dus logisch dat dat gebeurd. Maar je moet echt fysiek opknappen en dan verdwijnen die klachten als sneeuw voor de zon. Je hoeft ook niet heel de middag op een stoel te gaan zitten. Om het uur of 2 uur liggend rusten voor 20 minuten met een middagslaap werkt ook. En echt proberen om onder je belastbaarheid te blijven.
En als toevoegen. Die slapeloze nachten zijn een reactie op overprikkeling en overbelasting op de dag zelf. Je nacht is een weerspiegeling van de dag.
Blij eindelijk eens iemand robbert houtman / Ernst Ellis te benoemen. Wmb een van de weinigen die snappen wat een burnout is (lichamelijk opgelost moet worden, het zit niet tussen je oren!). Grote tip om de eerste 4 blogs uit te printen en op te hangen van RH. Zeker voor de mensen die geluk hebben en net in een burnout zitten. Als je pech hebt, zoals ik had, kom je bij een ‘normale psycholoog’ die je enkel het gevoel geeft dat een burnout psychisch is Ellis is erg rigide, maar als je dat grotendeels volgt zit je goed. Laat je ook niet gek maken, zoals ik had, door de concentratietest. Ik kon nog geen letter lezen in extreme crisis zonder koppijn. Dat betekent niet dat je dus helemaal NIETS mag doen. Maar wel heel veel rusten dus :) Denk dat heeel veel mensen hier daar baadt bij hebben. Schrik af en toe van de comments over tv kijken, gamen, scrollen, bijbels aan verhalen op dir forum typen of verleden, traumas, ouders etc. Het niets doen went, geloof me. (er zijn uitzonderingen uiteraard) (Sorry even klagen hier) Als ik RH eerder had gehad als psl, was ik allang weer aan het werk geweest. Mijn oude psycholoog, die zogenaamd zoveel eevaring had, heeft me zwaar aangemoedigd om te overbelasten. Volle focus op ziekteangst ipv burnout, huilde niet dus kon nauwelijks bo hebben of heel mild, slecht slapen deed iedereen wanr het is heet weer etc. Langzaam naar de klote gegaan zonder het door te hebben, want voelde me oh zo top op level 100 adrealine. Triest dat dit kan. Beste man had me nog op vakantie gestuurd, dus uren naar het buitenland gereden met de auto. Niet gek ik zoveel angst kreeg en in een depressie viel.. En laat je svp niet gek maken door je (bedrijfs) arts, die snappen er weinig van en benaderen alles vanuit een ‘activatie / prikkeling’ kant. “Je hebt dus prikkels nodig om te herstellen, zet ookeens de tv aan, en nog zoveel domme tips. Vanuit ervaring, je kan beter niets doen als basis en vanuit daar bv elk uur iets kleins doen, dan de actieve ‘ik ga herstellen’ modus ondat de psl / ba bang is dat je in een depressie valt. Ik ben voor gek verklaard toen ik begon over Ernst ellis bij mijn BA ;) Lang verhaal, maar moest mijn ei even kwijt en benadrukken dat wmb RH / Ernst Ellis de weg vooruit zit. Zeker als je diep zit. Succes!!
@james dit is precies waar ik de eerste 1.5 jaar de fout heb gemaakt. Snel willen opbouwen, luisteren naar verkeerde adviezen en prikkeling opzoeken om te herstellen. Er zijn mensen die meer problematiek hebben zoals zware trauma's en waar misschien een complexere aanpak vereist is. Maar ik heb zelf ook zware trauma's (seksueel misbruik is er een van) en ik merk nu sinds ik echt rust neem en echt onder mijn grens ben dat mijn lichaam tot rust komt en zich veilig begint te voelen. Zonder te werken aan iets onderliggends. Alleen echte diepe acceptatie en diepe rust. Ik ben geen expert maar vanuit mijn eigen ervaring en perspectief zweer ik hierbij.
Overigens heb ik al die tijd en tegenslag wel nodig gehad om in die acceptatie te komen en echt zeker te weten dat sit de juiste weg is. Maar met de juiste kennis had dit misschien wel veel sneller gegaan
Hahaha James heerlijk verhaal. Moet er gewoon om lachen zo herkenbaar. Moet zeggen dit is mijn tweede burnout. Eerste burnout volledig robert houtman en ernst ellis gevolg want hulp duurde lang. Was binnen 4 maanden "stress vrij" en binnen 8-9 maanden zo goed als hersteld. Nu heb ik te maken met bedrijfsartsen, reintegratiebegeleiders, psychologen, uwv, werkgever. En ben nu al 2 jaar bezig omdat ik telkens mee ga in de activitatie die mij opgelegd wordt. Echt ze kunnen de tering krijgen. Veel hulpverleners die burnout op hun website hebben staan weten hoe ze je moeten helpen met stressklachten maar hebben geen flauw idee hoe te herstellen. Kreeg bij het UWV te horen dat ze geen wia geven aan burnout want het is mentaal en als je maar gewoon begint met reintegreren lukt het wel. Echt holy shit. Reintegratiebegeleiders die een handleiding hebben om je te activeren en als je tegenkrabbelt dan wordt je weggezet als niet gemotiveerd. Psychotherapeut en haptothetapeut (overigens hele goede) die ook aanzet om activeren en vooral niet niksen. Ben er wel achter inderdaad dat kennis over burnout heel beperkt is. Men weet om te gaan met stressklachten en overspannenheid. Burnout zijn er maar weinig. Dan krijg je dus van die gevallen dat ze je vol stoppen met slaapmiddelen etc terwijl je gewoon zelf kan herstellen met de juiste begeleiding. Dan hele verhalen om je trauma aan te pakken (ook op dit forum) terwijl dat niet noodzakelijk is in het eerste stadium en juist tegenwerkt (wel goed om te gaan doen als je verder in herstel bent!!!) Ben overigens anoniem die isamu en ernst ellis aanraden.
Ik heb dat ook en vind het echt heel lastig, ben hier ook aan het kijken naar tips en morgen maar naar de huisarts. Heb het gevoel alsof de adrenalinepomp helemaal niet meer uit gaat... ateeds maar ijsberen... efht heel klote en slopend...
Al jaren terug 'Over de kop' aangeschaft van Brankele Frank. Nu weer heftige beginnende klachten van burn out. Ineens voor mijn gevoel, ook al is dat natuurlijk niet zo... Fijn boek maar lastig in te schatten waar ik nu sta. Ik wil natuurlijk niet dat ik daar al ben (echte 3e burnout) en hoop dat dat ook niet zo is. M.
Ik tob ook vreselijk met niet kunnen slapen. Medicatie lijkt niet (meer) iets voor me te doen, dus zal toch iets anders moeten proberen. Er lijkt nog een weg dus door volledige acceptatie en rust? Dat het bij jou, anoniem, zo is gelukt is dus zonder medicatie? Met die methode van Ernst? Hoe hield je dat vol, dagen niks doen? Het went @James?
Ook ik raak gewoon in paniek ervan. Vanmorgen wel 15 min gewandeld ivm daglicht verhaal. Luister nu maar naar muziekjes. @Ly, ook ik medicatie kwartje zolpidem, slaap hooguit 4 uurtjes, pijn in mijn lijf ervan,. Hoe kom je de dag door ….accepteren lukt een momentje daarna weer angst,pffff
Er zijn peuters die alleen kunnen slapen als ze hun speelgoedknuffel hebben. Zo’n knuffel geeft hen rust, veiligheid en geborgenheid. Wellicht werkt dat nog steeds maar dan groter lijf, grotere knuffel.
Ben zelf benieuwd Marieke wanneer dat nieuwe middel wèl verkrijgbaar is! Ik heb inmiddels alle bekende medicatie wel geprobeerd en het werkt niet (meer!) en ben benieuwd dus wat dit middel nog voor me zou kunnen doen. Mits een huisarts het kan voorschrijven