Ondanks dat ik aan het reintegreren ben en het de goede kant op gaat blijft het een proces. Ik denk dat ik nog nooit mezelf zo ben tegen gekomen. Ik was er al achter dat ik mezelf een slechte werk gewoonte had aangeleerd maar nu weet ik waarom. Ik ben voor de fun een onderzoekje gestart over hoe ik mijn manier van werken opnieuw kan ontdekken en heb hierbij een logboek bijgehouden en alles opgeschreven, opeens bekroop mij de onrustige gevoel weer zo erg dat ik niet kon slapen. Omdat iedereen sliep heb ik maar een btje gechat met chatgtp :p en opeens na wat vragen had ik het door. Ik typte gewoon wat ik voelde maar kon niet echt omschrijven wat het was, een naar gevoel. Toen chatgtp vroeg of ik mij misschien schuldig voelde, kon ik wel janken.. Dat is precies wat ik voelde, enorme schuld naar iedereen toe. Schuldig dat ik degene weer ben die af moet zeggen, die nee moet zeggen die wilt helpen maar toch weer niet kan helpen. Ik zat zo verder te denken wat mij allemaal dwars zat en waarom ik mij hier zo druk om maak, ik zat helemaal te denken over mijn onderzoekje, ik was hier zo mee bezig de laatste tijd dat ik geen tijd meer had voor yoga ik was helemaal bezig met mijn werkmanier te perfectioneren. En dat is eigenlijk me 2e inzicht..ik sloeg compleet door in mijn perfectionisme. Alles moest perfect, ik wist dat ik zo was maar niet dat is hierin ben doorgeslagen. Vooral op werk gebied, ik moest alles oplossen, alles moest op tijd alles moest op mijn manier, alles moest snel. Alles moest geordend ,mijn mails die ik verstuurde las ik wel 4 keer, ik gooide chatgtp er nog overheen voor het perfecte antwoord en dan las ik mijn verzonden mails nog eens 2 keer..ik heb 5 mailboxen dus had hier wel een obsessie mee..zeker nadat mijn tijdelijke vervanger het anders ging doen. Ik kwam terug op werk voor een paar uur en ging in de paar uur alles even terug draaien want dit was niet hoe het werkte. Het heeft voordelen want veel is opgelost en de oude wat iedereen fijn vind was terug maar ik sloeg compleet door, ik was aan het reintegreren ipv rustig aan ging ik 2 uur knallen. Ik merkte dat de kleinste verandering mij triggerde, tijdens mijn gesprek met mijn leidinggevend gaf ik aan dat ik tijdens mijn burn out erg moeite had met zijn manier van communiceren erg zakelijk en over de regels geen empathie wat ik juist nodig had. Hij gaf aan dat hij moeit had met mijn mails, omdat hij communicatie had gestudeert en zag dat alles met chatgtp was gedaan, hij praatte niet meer met mij maar met een robot. Ok touche dacht ik :p . Had het wel toegegeven en ook gezegd dat ik destijds niet uit mijn woorden kwam, het zette mij wel tot nadenken. Ik hou er juist van als mensen zichzelf zijn, dacht er gewoon niet over na dat ik zo per mail overkwam, mijn insteek was dus weer perfectionisme. Ik heb het wel met heel veel dingen als ik terugkijk, ook prive. En dit is juist zo stressvol. Ik heb besloten om te oefenen met loslaten, iig geen chatgtp meer over de mails te gooien, niet meer alle taken zo snel mogelijk op te lossen. Het zal wel een hele proces worden want het schuldgevoel en de stress bij het juist los te laten zal ik nog wel blijven voelen, maar het is ook de gewoonte die ermee gepaard gaat die ik juist wil af leren.. Denk dat dit dus ook de oorzaak van de hele burnout is geweest het doorslaan in mijn perfectionisme.