Nog steeds overprikkeld na 1 jaar tijd?

Ik had dit ook, bij mij hielp medicatie om wat van de overprikkeling te dempen. Ook kost het gewoon tijd ben ik bang..

Ik had destijds ook medicatie gebruikt, wat inderdaad hielp tegen de overprikkeling echter was het symptoombestrijding voor mij helaas. Hoelang ben jij al bezig met je herstel Anoniem en heb je wel wat kunnen herstellen of ook nog veel last van de overprikkeling?

@E de overprikkeling gaat vertraagd mee nadat je zenuwstelsel weer een beetje leert wat veiligheid is. Dus focus op veiligheid is belangrijker dan af en toe een beetje je grenzen over gaan door toch tv te kijken. Anders houd je je dagen ook nauwelijks vol. Wat daarnaast ook nog kan helpen is de OR methode: elke x uur (afhankelijk van hoe je klachten zijn) 15-20 minuten prikkelvrije liggen. Ik deed dat om de anderhalf uur, maar het kan ook om het uur of om de 2 uur etc, afhankelijk van je klachten. Daarmee gun je je brein elke keer even een rustmoment om de prikkels van daarvoor te verwerken. Ik zette er de timer op gelijk en het hielp mij echt vooruit qua prikkels aan kunnen - wel pas na een tijdje.

Dank voor de tip ik zal het uitproberen Ax, hoe kom jij de dag door als ik vragen mag? Ik vind het heel lastig om de dag door te komen zonder tv te kijken, ik probeer wel te bewegen en te wandelen maar dat houdt ook wel weer op na een halfuur,

Ik moet bekennen dat ik momenteel wel veel tv kijk, omdat mijn depressie erger is dan mijn overprikkeldheid. Ik word er wel diep ongelukkig van :") In slechtere fysieke tijden haalde ik juist mijn schermtijd naar beneden. Als ik tv keek, mobiel weg. En daarnaast deed ik veel legpuzzels, puzzelboekjes (lijnpuzzels met name, van getalletje naar getalletje lijntjes trekken), tekenen (Zentanglen is een aanrader, Google maar eens - je hebt alleen papier en fineliner nodig!), wandelen waar dat lukte, knutselen, tuinieren (gedoseerd), en ik schreef aan een fictie verhaal (wel achter laptop maar relatief laag in prikkels). Niet hoe ik mijn dagen wilde besteden, maar het lukte me redelijk om er het beste van te maken. Schilderen op nummer of Diamond paintings zijn ook aanraders. En alles gedoseerd met veel prikkelvrije ligpauzes. Oh ja en elke dag minstens 1x een begeleide mindfulness oefening. Eigenlijk doe ik veel hiervan nog steeds op betere momenten, maar door mijn depressie kan ik me vaak nergens toe zetten en is het al een prestatie als ik überhaupt mijn bed uit kom.

Wat voor mij het allerbeste werkt is 20 min hardlopen. Omdat je meer bloodflow krijgt naar je brein. De mist verdwijnt een beetje. De depressie word kleiner. Je hoofd onder een koude douche. Probeer dat maar eens en je gaat zien dat je iets meer verlichting vind.

Hardlopen wordt te vroeg in je burn-out herstel afgeraden. Je kunt beter wandelen, zwemmen of rustig fietsen om mee te starten bijvoorbeeld. Als je te snel start met intensief sporten of hardlopen maakt je lijf weer veel adrenaline en cortisol aan, waar je een terugval van kan krijgen. Dus hier zou ik zelf wel voorzichtig mee zijn. Wel fijn dat het voor jou werkt Anoniem!

Dat zeggen ze van je zenuwstelsel. Ze zeggen zoveel…je moet het zelf ontdekken. Met hardlopen bedoel ik gewoon rustig aan joggen. Zodat je een beetje toxische dingen uitzweet en wat zuurstof in het bloed krijgt, ook dat je circulatie van het bloed goed doorstroomt. En koude water over je hoofd, probeer het en je zult mij bedanken😃

Sluit me aan bij bovenstaande. Hardlopen werkt bij stressklachten en overspannong maar werkt bij burnout averechts. Kanttekening is wel dat he averechts werkt in de eerste en tweede fase. De fase van onrust en van vermoeidheid. Ben je daar doorheen kan je prima beginnen met rustig aan hardlopen. Bijvoorbeeld 5 minuten harldopen even wandelen en dan weer hardlopen. Maar zit je nog in de onrust of heftige vermoeidsfase niet aan beginnen. Hou het dan bij rustig wandelen, fietsen, zwemnen, yoga whatever lage belasting heeft maar beweging is.

Als ik in het begin van mijn burnout was gaan hardlopen, had ik mezelf nog veel meer naar de kloten gewerkt 😅 Zelfs met te lang wandelen gebeurde dat. Sterker nog, ik zit er 3 jaar in maar hardlopen is momenteel echt geen optie, dan crash ik keihard en ben ik nog verder van huis. Het is heel goed voor je als je er lichamelijk aan toe bent, maar het is wel belangrijk om het niet te verkopen als een oplossing terwijl het ook gewoon schadelijk kan zijn...

@ Ax “ dan crash ik keihard” is dat miss niet weer die reptielenbrein die je probeert tegen te houden? Gedachten kunnen heel sterk zijn in manifestatie deze tijd. Ik heb hier enorm last van, met mijn mentale uitputting zijn juist die gedachten wat mij helemaal op de rockbottom houden, ik moet constant even checken als deze gedachten feit zijn of dat mijn reptielen brein mij weer voor de gek houd. Want als ik mij moest laten doen door deze monster, lag ik nu het liefst in bed en ik kwam er niet meer uit. Zo vermoeid en uitgeput.

ik zou mij als ik jou was vooral richten op rust icm fysieke acitviteiten en creatieve activiteiten, ipv cognitieve activiteiten zoals lezen, schrijven, tv kijken, gamen, scrollen. Zodra je overprikkelingsklachten zijn afgenomen kan je weer je congnitieve activiteiten heel langzaam opbouwen. ergotherapie heeft daarvoor handvaten

en wbt hardlopen, zou ik niet doen als je zelf zwaar oververmoeid bent of zware uitputtingsklachten hebt. Maar goed dat kan je zelf testen, bij mij heeft het juist gezorgd voor een heftige en langdurige terugval..... dus die fout zou ik zelf niet meer maken... maar goed als het voor de een wel werkt, alleen maar fijn. Je komt er vanzelf achter wat wel en niet werkt. Je kan kiezen om lekker te knutselen, huishoud taakjes te doen, mindfullness, lekker naar buiten door het raam staren liggend op de bank, rustig wandelen, mandalas tekenen, schilderen op nummer, bakken, koken, yoga nidra etc

oh en trouwens, cv´s , depressie en burnout zijn niet hetzelfde,dus vergen ook verschillende behandelingen. En mentale vermoeidheid is ook weer iets anders als cognitieve vermoeidheid met overprikkeling.

@Anoniem ja en nee. Ik zeg het nu kort door de bocht, ik ben wel degelijk beweging aan het opbouwen. Het lastige is dat er inderdaad een angst is voor crashen die zorgt dat ik crash, maar er is ook een deel dat werkelijk uitgeput is en dus te veel inspanning niet aan kan. Daarom is balans en rustig opbouwen belangrijk, en leren om dat onderscheid te maken. Op een gegeven moment ga je dat wel een beetje merken. Ik heb in de winter een sneeuwpop gemaakt toen er sneeuw lag en ik heb me oprecht heel erg vermaakt toen, was niet bezig met mijn klachten, en toch stond ik na die tijd te trillen op mijn benen en heb ik er dagen last van gehad. Daar staat tegenover dat ik op een gegeven moment bang was om te wandelen en het dus niet meer deed, en toen ik besefte dat dat door angst voor de crash was, ging ik het wel weer doen en ging het daarna ook beter. Ik geloof niet dat alles met angst en het reptielenbrein te maken heeft. Het is inmiddels ook duidelijk dat uitputting van het zenuwstelsel ook werkelijk rust vereist. En tegelijk komt een deel ook uit het angst systeem.

Hi Ax, wat bedoel je met sat overprikkelinng vertraagd mee gaat met je zenuwstelsel? Dat het pas later komt oid?

Herkenbaar! 16 maanden verder, maar zit er bij mij ook nog niet in. Mag ter ontspanning ook graag films kijken en potjes gamen. Fn, Bf, Rdr2, etc. Maar kan het niet goed volgen. Ik snap de frustratie heel goed.

@anoniem. Spanning en vermoeidheid lopen nog gewoon door tot halverwege fase 3. Halverwege/eind fase 3 kun je denken aan sporten. Maar ik zou t gewoon doen in fase 4.

@Marieke jaa dat. Je zenuwstelsel leert veiligheid en rust en daardoor raakt het minder snel overprikkeld, omdat het niet meer constant hoeft te scannen op gevaren.

@N makkelijk praten zo als we allebei praten over het 4-fasen programma haha. Maar correct. Soms kan je wel wat gaan joggen of low tempo wielrennen bijvoorbeeld in fase 3. Niet per se om je conditie op te bouwen maar meer ter behoud

Hmm maar bij mij lijkt het juist andersom. Ik kon aan t begin van mijn burn-out bijv veel meer tv kijken. Nu huil ik heel veel en verdraag ik al die prikkels nauwelijks.

@Marieke ja dat klopt ook, het is ook heel grillig natuurlijk. En wat er ook gebeurt wanneer je je meer veilig gaat voelen, is dat je je dus ook veilig genoeg voelt om alle weggestopte emoties te voelen en dat kost dan weer bergen aan energie. Het is niet zo zwartwit als ik het net schetste. Kijk aan het begin van je burnout stond je nog volop in de "aan" stand. Je leefde als het ware op stress, en daarmee putte je je zenuwstelsel uit. Als je lichaam meer in de veiligheid komt, kun je pas voelen hoe gesloopt je eigenlijk bent. Daarnaast was je aan het begin heel erg ver van je lichamelijke sensaties verwijderd. Mensen die in een burnout komen, zijn heel goed geworden in het negeren van fysieke klachten en voelen die daardoor nauwelijks meer. Nu leer je juist weer naar je lichaam luisteren, en voel je die overprikkeling dus veel meer. Eigenlijk geldt bij een burnout heel vaak dat iedere vorm van beweging of verandering iets positiefs is, al brengt elke fase weer nieuwe uitdagingen met zich mee 😅

Maar hoe kan je je weer veilig voelen? Ik heb gek genoeg wel wat conditie, ik kan 1-2 uur per dag wandelen en ook licht hardlopen, ik heb zelfs meegedaan aan een korte voetbalwedstrijd. Ik merk alleen dat mijn herstel stagneert met betrekking tot mijn overprikkelingsklachten.

Makes sense Ax, thanks. Heb jij zelf fasen (gehad) dat je bijvoorbeeld nauwelijks tv kon kijken of niet kon lezen?

@E ja dat is de zoektocht. Want er is geen "truc" om je veilig te voelen. Het gaat om kleine, nieuwe, positieve ervaringen en dat kost tijd. Het gaat om patronen doorbreken en leren ongemak toe te laten. Het gaat om emoties toelaten en toch voor jezelf blijven kiezen. Heb je ook op bepaalde momenten meer of minder last van overprikkeling, ook al is het eenzelfde activiteit? Bij bepaalde mensen meer of minder of op bepaalde momenten? @Marieke ik heb altijd wel kunnen lezen of tv kijken, maar niet "goed" en ook zeker niet altijd. Dat waren dan niet per se fasen maar vooral momenten op een dag. En ook niet te lang, op een gegeven moment kreeg ik last van hersenmist of hoofdpijn en werkte het allemaal simpelweg niet meer.

@Ax Mijn klachten zijn heel erg wisselend, vaak is het eigenlijk hetzelfde (spanning die ik in lichaam voel en de spanning verplaatst zich op meerdere plekken in mijn lichaam op verschillende momenten). Soms lukt het mij om een paar uur tv te kijken met lichte spanning, soms lukt het mij helemaal niet omdat ik dan al te ver over mijn grens ben gegaan. Dus op bepaalde momenten heb ik inderdaad meer of minder last van, ik heb gemerkt dat ik een bepaalde basisspanning in mijn lichaam heb en mijn spanning kan je het beste als een emmer vergelijken. De emmer kan door bepaalde activiteiten snel vol raken en de emmer leeg maken kost vaak wel wat tijd nadat het vol is (1 a 2 dagen). Ik heb laatst nu dat ik de spanning in mijn ogen voel waardoor ik helemaal minder tv kijk, wellicht wel voor het betere.