Reacties
Ik zit nu 4,5 maand in mijn burn-out. Ik vind fysieke gesprekken prettiger dan online. Ik moet nog starten met een behandeling bij de psycholoog maar ik ben in de tussentijd wel onder behandeling bij de POH-GGZ. Ik merk dat ik me altijd wel heel moe voel na zo'n gesprek, heel af en toe ook hoofdpijn. Dat komt omdat ik dan grotendeels aan het woord ben. Of dat dan fysiek of online is maakt hierin niets uit voor mij. Maar zolang ik daar toch binnen een redelijke termijn van herstel zie ik het niet als een belemmering. Maar doe vooral waar jij je het prettigst bij voelt. Ze bieden de mogelijkheid om te kiezen. Als je eerste keuze achteraf niets is kan je altijd nog switchen.
Rapporteer
Heehoi! Ik herken dit helemaal. Ik zit nu 6 maanden in een burn out. In het begin heb ik fysieke therapie gehad, maar door die hoofdpijn (bijna migraineachtig) die ik de dag erna kreeg, kreeg ik op een gegeven moment erge angst voor de psycholoog. Ik heb tussendoor ook een paar keer online gesprekken gehad, maar ook daarvan kreeg ik heel veel hoofdpijn. Ik kreeg op een gegeven moment heel veel angst voor de psycholoog door die hoofdpijn. Ook omdat ik bang was dat het mijn herstel in de weg zat. Daar ben ik destijds mee gestopt. Nu ben ik bij een nieuwe psycholoog. Na deze afspraken heb ik weer erge hoofdpijn, maar hij heeft me geleerd dat die hoofdpijn erbij hoort (al vind ik dat nog steeds lastig). Het maakt je herstel niet stuk geeft hij aan, maar hoort erbij. Je lichaam moet weer herstellen van de belasting. Wel blijf ik goed in overleg met hem. Zo probeer ik pauzes in te lassen tijdens de sessie en neem ik veel rust ervoor en erna. Ik vind die hoofdpijn nog steeds erg beangstigend. En stel ik mezelf nog regelmatig de vraag of het mijn herstel niet in weg zit. Maar ik ga ervanuit dat de voordelen van therapie zwaarder wegen dan de nadelen. Ik kan ook niet herstellen zonder mijn therapie. Hele lap tekst, hopelijk heb je er wat aan!
Rapporteer
Mij is verteld, door een psycholoog, dat het dan eigenlijk nog te vroeg is voor therapie. Ik had ook elke keer hoofdpijn of migraine na een sessie. We hebben gewacht tot ik het beter aan kon. Toen hebben we het weer opgepakt. Wel met een aanpassing; namelijk kortere sessies. Van 30 min. Dat was oké voor mij. Wel moe geen hoofdpijn. Na een jaar kon ik 45 minuten.
Rapporteer
Ik zou vooral je klachten in de gaten houden en serieus nemen. Als je te vroeg in je burn-out herstel met therapie start kan dat ook je herstel belemmeren. Ik ben pas sinds kort (ben al 2 jaar onderweg, niet om af te schrikken.. ;)) gestart met online gesprekken met een psycholoog, en het voelt alsof ik dit nu eindelijk beter aankan. Alsnog vaak erg moe na afloop, maar geen hoofdpijn of de rest van de dag tot niets meer in staat, zoals eerder. Wie weet heb je er wat aan, jij zelf kun het best voelen wat je lijf aangeeft. Succes en sterkte!
Rapporteer
Hi! Ik zit inmiddels 1,5 jaar in een burn-out en in het begin zat ik ook bij een psycholoog die zei dat ook als ik me slecht voelde ik fysiek langs moest komen. Echter heeft dit mijn herstel echt alleen maar verslechterd en dieper de put in gebracht. Hierboven zegt ook iemand dat het dan te vroeg is voor therapie. Daar ben ik het denk ik mee eens. Ik heb nu therapie en dat kan ik fysiek veel beter aan en heb dus ook geen angsten meer of klachten als ik ga. Ik zou echt goed luisteren naar je lijf. Je zou het online kunnen proberen. Maar als je merkt dat je daar nog steeds extreme klachten van krijgt. Misschien toch handig om het een aantal maanden uit te stellen.
Rapporteer
Als ik dit allemaal lees vraag ik mij af of het wel goed is om over je grenzen heen te gaan. Mijn bedrijfsarts en huisarts zeggen ook om mijn grenzen te verleggen maar het doet mijn lichaam helemaal niet goed. De ene burn out is de andere niet.
Rapporteer
Zelf begon ik echt drie weken nadat ik uitviel gelijk met therapie en dat kwam omdat ik gelijk alles wilde fixen. Terwijl ik extreem opgejaagd was en totaal niet mezelf. Heel veel aan het huilen en eigenlijk mezelf telkens naar die psycholoog slepen. Achteraf gezien had ik beter de eerste 3 maanden echt rust kunnen nemen. Maarja in mijn hoofd was het gewoon standje-kip-zonder-kop die nu gered moest worden. Online als offline hebben beide voor en nadelen. Het ligt denk ik echt aan de situatie en wat bij jou past. Moet je bijvoorbeeld lang reizen en vind je het fijner om het vanuit je eigen fijne plekje thuis te doen? Zelf vond ik fijn om juist weg te zijn van thuis en me volledig daar te focussen. Daarbij heb ik het idee dat je een betere band kan opbouwen plus je pikt veel beter non-verbale communicatie op van de ander in het echt. En ja het kost echt even moeite maar dat is vaak met therapie. Eerst een beetje dieper gaan en alles blootleggen om dan er beter uit te komen. Gaat helemaal goed komen!