Hoi, Ik ben sinds 4 mnd thuis met een 2de burnout en depressie. De depressie is nu meer een somberheid doordat ik van de praktijkondersteuner de mirtazapine moest verhogen naar 30 mg (ik slik een lage dosering sinds 7 jaar vanwege een eerdere burnout). Ik ben zo in gevecht met mezelf, kan moeilijk accepteren dat ik mij zo rot voel, veel moet huilen, snel overprikkeld, schuldgevoel, piekeren en mij constant angstig voel, wat zo'n vreselijk gevoel is. Soms last van inwendige trillingen vroeg in de ochtend. Er zijn slechte en betere dagen. Daarbij voelt het alsof het nooit meer goed komt, ookal is dit na de eerste burnout ook goed gekomen. Ik kan gewoon niet relativeren, zie op tegen afspraken. Vraag ik mij af of het wel klopt dat ik deze klachten heb of ik mij niet al beterder moet voelen. Ik voel mij namelijk slechter dan 2 maanden geleden. Toen kon ik nog een uur wandelen. Nu kan ik of een half uur wandelen of iets in het huishouden doen, maar mijn grens is snel bereikt. Word dan duizelig en krijg een uitgeput gevoel. Vraag mij daardoor af of ik iets verkeerd doe of ik teveel doe of juist te weinig. Ik word gek van mezelf en het gepieker. Ben constant op zoek naar antwoorden via google. Ik kan dit alles er gewoon niet laten zijn en vind het moeilijk te accepteren dat dit even is wat het is. Terwijl ik dit zo graag wil. Ik hoop van jullie ervaringsverhalen en vooral herkenning hopelijk een beetje geruststelling te vinden. Alvast dank daarvoor!