Ik zit nu 8,5 maand in de burnout en merk dat ik opeens heel anders voel ten opzichte van best belangrijke dingen in mijn leven, maar bovenal mijn vriend.. ik merk opeens dat ik alles irritant aan hem vindt, ik geen verbinding meer voel, hij me liever ook niet hoeft aan te raken en ik eigenlijk niet meer weet waarom ik met hem was en ben. Nu ben ik al ruim 12 jaar met hem samen, en dit gevoel kwam van de een op de andere dag opeens. Maar ook mijn werk voelt opeens iets als iets waar ik niet echt perse naar terugwil, terwijl ik dit wel de afgelopen maanden had. Ik merk ook in positieve zin dat ik véél meer waarde voel bij het leven echt ervaren zoals hij is, zonder telefoons, verbinden met mensen, zonder de snelheid van de maatschappij. Tegelijk herken ik mezelf totaal niet in mn lijf en gevoelens en vind het nu echt lastig wat dit is, ik voel me vervreemd, maar ergens voelen sommige dingen ook wel weer goed: zijn m’n emoties in de war, zijn er inzichten die nu groots binnenkomen maar nog moeten landen in mn zenuwstelsel en is het straks niet meer zo groot, zie ik nu opeens wél mn echte normen en waarden en vind ik mn relatie toch niet zo goed in elkaar als ik dacht..? Pff, zoveel vragen. Mijn vriend weet niet dat ik zo erg worstel hiermee, omdat ik niet deze grote en pijnlijke dingen wil zeggen, als het misschien door de burnout weer met een maand voorbij kan zijn. Wel heeft hij onlangs aangegeven dat hij het zwaar heeft met mn burnout en dat heeft wel echt een knauw gegeven merk ik ook. Meer mensen die dit herkennen?