Ik trap af: ik heb vandaag de sleutels van mijn oude huis (het gezamenlijke huis van mij en m'n ex) achtergelaten. Het deed heel veel pijn maar het lukte, en een paar maanden geleden was ik daar nog niet toe in staat geweest
Het bedrijf dat ik zelf heb gericht heb ik volledig verlaten. In 2023 na jaren hard werken er uitgeklapt en er toen 8 maanden afgelegen. Toen ben ik als mede eigenaar er uitgestapt en als werknemer verder gegaan. Nu na ruim 1.5 jaar in mijn burnout en proberen te integreren mijn 'veiligheid' verlaten. Volledig voor mezelf gekozen en een nieuwe andere toekomst. Eng maar het voelt als een opluchting!
Wat goed @Burnoutboy! Lijkt me echt een heel erg moeilijke keuze. Dus echt knap dat je die gemaakt hebt!
Ik ben vandaag voor het eerst in maanden naar de sportschool gegaan. Ik voelde me angstig maar ik ben er 40 minuten geweest in totaal.
Go Ster! 💪 Ookal is mijn belastbaarheid nog miniem, het lukt me steeds beter om in rust te verkeren. Sinds maart geen crises gehad. Ik doemdenk niet, ik verzet me meestal niet; het is alsof ik steeds beter alle zijpaden leer herkennen die leiden naar meer stress, zorgen, angst en piekeren, en ze gewoon links laat liggen. En zo blijf ik meer in een staat van vredigheid, ookal kan ik bijna niets. Ik heb geweldige tools die me helpen en voel me daardoor ondersteund. Als ik er niet meer uitkom, weet ik de weg naar luisterende anderen en vraag ik om hulp. Voel meer vertrouwen in mezelf.
Go Ster! 💪 Ookal is mijn belastbaarheid nog miniem, het lukt me steeds beter om in rust te verkeren. Sinds maart geen crises gehad. Ik doemdenk niet, ik verzet me meestal niet; het is alsof ik steeds beter alle zijpaden leer herkennen die leiden naar meer stress, zorgen, angst en piekeren, en ze gewoon links laat liggen. En zo blijf ik meer in een staat van vredigheid, ookal kan ik bijna niets. Ik heb geweldige tools die me helpen en voel me daardoor ondersteund. Als ik er niet meer uitkom, weet ik de weg naar luisterende anderen en vraag ik om hulp. Voel meer vertrouwen in mezelf.
Wat super fijn voor je @Yule! Zoals ik het lees is de pijn er nog wel, maar het lijden niet meer en dat is zo’n grote winst voor jezelf! Ik ben vandaag naar de Nijmeegse Zomerfeesten gegaan. Ik merkte wel onzekerheid, vervreemding en onvertrouwdheid. Maar ik heb ook momenten gehad dat ik wel even kon dansen met vrienden en het was fijn hen te zien. 🫶🏻
Ik ben gisteren met een nieuwe buurvrouw een rondje gaan lopen door het park bij ons om de hoek en eigenlijk ging het beter dan verwacht en ook langer dan ik had verwacht. Mooie stap vind ik zelf!
Gisterenavond 5,5 km gewandeld zonder al teveel klachten en met wat muziek in de oren
Ik ben vandaag een uurtje langer gebleven bij mijn vrijwilligerswerk. Merkte het wel gelijk maar ben er goed doorheen gekomen. Het is denk ik meer een soort van drempeltje waar ik dan even mentaal tegenaan hik. Met de gedachtes: of dit wel goed was en of het niet te veel is als ik langer blijf. Maar de afgelopen 2 weken voel ik me best goed na 3 uurtjes dus ik dacht ik ga het proberen.
Wat goed Ster! Dat klinkt als een positieve ervaring. Ik heb vanmorgen mijn sleutels en pasjes ingeleverd bij mijn (oud-)werkgever. Had enorm veel stress vooraf, uiteindelijk is het allemaal gelukt en heb ik zelfs nog een fijn gesprek gehad met mijn voormalig leidinggevende over de afgelopen tijd. Hij vroeg om feedback en waar ik vroeger bepaalde dingen niet had durven zeggen, heb ik dat nu wel gedaan. Hij vatte het goed op. Het voelde heel definitief en naast goed ook pijnlijk. Het werk waar ik zo van hield kan ik niet meer doen. De terugweg in de auto veel gehuild. Al met al blij met deze overwinning!
Wat een enorme overwinning Em! Dit is zo'n grote stap en zo zie je maar dat een ander soms best oke kan reageren. Ik had precies hetzelfde een half jaar geleden toen ik mijn spullen must inleveren. Ik was bloed nerveus maar wilde wel met opgeheven hoofd vertrekken. Mijn collega's wisten niet van te voren dat ik op die dag zou stoppen met werken. Dit hoorde ze een paar uur van te voren. Erg vreemd maar ik denk dat ze probeerde voorkomen dat er tijd was dat er geroddeld zou kunnen worden of dat mensen met mij eerder contact konden opnemen. Ik heb met iedereen uitgebreid gesproken op mijn manier zoals ik het wilde. Ik ben namelijk geen persoon die de spullen inlevert en niks meer laat horen aan al die fijne collega's die mijn tijd ook fijn hebben gemaakt. Uiteindelijk ben ik daar een uur geweest omdat zoveel mensen nog even wilde praten met me. Dat gaf me zo'n goed gevoel. Helaas kon ik niet volledig vertellen waarom ik wegging. Want het was ook zeker deels de schuld van mijn werkgever dat ik me zo over de kop heb gewerkt. Ik herken het gevoel helemaal maar hopelijk voel je je ook heel trots op jezelf. Was het zelf je keuze om weg te gaan of tikte je de 2 jaar ziekte aan?
Fijn om zo alle positieve dingen onder elkaar te zien! Ik heb vandaag 10 minuutjes langer gezwommen dan normaal. Ging een keer zonder stress naar de supermarkt. Kon er eigenlijk zelfs een beetje van genieten. Probeer me iets minder van anderen aan te trekken want dat zit soms nog een beetje in de weg.
Dank je Anoniem! Ik wilde inderdaad ook wel met opgeheven hoofd vertrekken, al komt er ook nog snel schaamte en het gevoel van falen bij kijken. Daarom was ik eigenlijk wel blij dat ik naast mijn leidinggevende niet veel andere collega's tegenkwam. Wat fijn dat jij nog met je collega's kon praten voor je vertrok, dat helpt misschien ook wel in de verwerking. Ik voel me een beetje trots ja. ;) En ik ben inderdaad 2 jaar ziek. Al wil ik ook voorlopig niet (en misschien wel nooit meer) het werk doen dat ik deed, aangezien dat erg stressvol kan zijn en vaak gepaard gaat met een hoge werkdruk en veel verantwoordelijkheid etc.
Afgelopen 4 dagen 30min gaan lopen op straat. Wat een verademing erna. De brainfog word minder en meer bloedcirculatie naar de brein. Je viel meteen het verschil. Voordat ik mijn sportschoenen aan doe ben ik zo zo vermoeid! Maar niet opgeven allemaal. Beetje sporten is heel goed.
Ik heb vandaag iemand in mijn netwerk gebeld om te vragen of ik bij zijn bedrijf een middagje een paar kleine taakjes kan oppakken. Er werd erg enthousiast gereageerd en hoor snel of het mogelijk was. Ik heb er vertrouwen in!
Ik heb vandaag met twee vrienden bij een plas gezeten, gezwommen, én een spelletje gedaan (: En heb het uiteindelijk zo'n 2,5 uur volgehouden en zelfs daarna ging het nog best goed!
Ik ben van de week even naar de Ikea geweest. Ik had niet een keer het gevoel de winkel uit te willen, ondanks alle prikkels ging het goed.
Ik ben afgelopen woensdag naar het strand geweest en gisteren in de avond naar een museum met een vriendin.
Sinds zaterdag heb ik een hond in huis. Ik ben super trots dat dit goed gaat en dat ik dit qua energie gewoon aankan! Ik geniet echt heel veel van het knuffelen met haar!
Ondanks dat de dagen en vooral de avonden nog heel zwaar zijn, merkte ik de afgelopen weken iets meer fysieke energie om wat vaker buiten een blokje om te lopen. Lichtpuntje!
Vandaag afgesproken met een oude vriend van de middelbare school! 4 jaar lang niet gezien. Ik voel altijd veel schaamte voor m'n situatie en dat zorgt ervoor dat ik het heel ingewikkeld vind om mezelf te laten zien onder de mensen. Er is een overtuiging in me 'zoals ik nu ben, mag ik er niet zijn'. Vandaag een stap gezet om dat los te laten! Ik heb gewoon verteld aan die vriend hoe het zit (op hoofdlijnen). Ik mag leren dat ik er mag zijn, ongeacht hoe ik 'er mentaal bij loop'. Ik heb dat soort contact ook juist zo nodig, ik hoef niet alles zelf op te lossen.
Mijn hongergevoel is de afgelopen week een stuk sterker aanwezig. Dat is echt zooooooo lang weggeweest. Dus daar ben ik wel blij mee. Desondanks dat ik echt heel ziek was en daardoor mentaal terug werd getrokken alsof ik 6 maanden terug in de tijd ging.