Wat goed Ster! Dat klinkt als een positieve ervaring.
Ik heb vanmorgen mijn sleutels en pasjes ingeleverd bij mijn (oud-)werkgever. Had enorm veel stress vooraf, uiteindelijk is het allemaal gelukt en heb ik zelfs nog een fijn gesprek gehad met mijn voormalig leidinggevende over de afgelopen tijd. Hij vroeg om feedback en waar ik vroeger bepaalde dingen niet had durven zeggen, heb ik dat nu wel gedaan. Hij vatte het goed op.
Het voelde heel definitief en naast goed ook pijnlijk. Het werk waar ik zo van hield kan ik niet meer doen.
De terugweg in de auto veel gehuild.
Al met al blij met deze overwinning!
Dank je Anoniem! Ik wilde inderdaad ook wel met opgeheven hoofd vertrekken, al komt er ook nog snel schaamte en het gevoel van falen bij kijken. Daarom was ik eigenlijk wel blij dat ik naast mijn leidinggevende niet veel andere collega's tegenkwam.
Wat fijn dat jij nog met je collega's kon praten voor je vertrok, dat helpt misschien ook wel in de verwerking. Ik voel me een beetje trots ja. ;) En ik ben inderdaad 2 jaar ziek. Al wil ik ook voorlopig niet (en misschien wel nooit meer) het werk doen dat ik deed, aangezien dat erg stressvol kan zijn en vaak gepaard gaat met een hoge werkdruk en veel verantwoordelijkheid etc.
Afgelopen 4 dagen 30min gaan lopen op straat. Wat een verademing erna. De brainfog word minder en meer bloedcirculatie naar de brein. Je viel meteen het verschil.
Voordat ik mijn sportschoenen aan doe ben ik zo zo vermoeid! Maar niet opgeven allemaal.
Beetje sporten is heel goed.