Razende gedachten en gesprekken in m'n hoofd

Hey, Het is zeer herkenbaar, ik heb het 24/7 en het belemmerd mijn leven, mijn slaap, mijn rationeel denken en mijn helderheid. Meditatie, ademhalingsoefeningen, yoga. Niets helpt tegen deze ongelofelijke situatie. Bij jou is het nog positief. Bij mij zijn het doomcenerios gedachten geworden. Zo moe en zo uitgeput ervan. Een gevoel van hopeloosheid, machteloosheid. Gevangen zijn in je eigen hoofd. Soms vind ik een paar lichtpuntjes. Maar de vermoeide pratende geest blijft aanwezig.

Corrado • 13-07-2026

Ja, totaal. Van alle kanten opstuiteren met gedachten tot gesprekken die maar door gingen in de nacht. Soms zat ik met chronisch slaaptekort ‘s nachts maar op te schrijven wat ik de volgende dag moest zeggen tegen die persoon. Uiteindelijk zag ik dan in dat het nergens over gaat en kon het dan loslaten tot het volgende gesprek haha. Dit is na rust en therapie al stukken verbetert. Als mijn hoofd ongemerkt weer begint met het voeren van gesprekken, een zinnetje uit een slecht liedje continu herhaald of alle kanten weer begint op te stuiteren dan betekent het een tijd weer minder mobiele telefoon en meer rust. En me af en toe uitspreken als iemand weer over mijn grens gaat : ).

Anoniem • 13-07-2026

Maar heb jij je al laten diagnoseren? Want veel wat jij beschrijft lijkt wel op ADHD…

Corrado • 13-07-2026

Hoi, Ja erg herkenbaar, het is denk ik gewoon een overactief brein door je burnout. had ik zelf ook veel last van toen ik veel (hele dagen/weken) overprikkelt was. Ik heb zelf niet echt een oplossing gevonden, anders dan gewoon lekker blijven ratelen tot het een keer ophoud. Het kan enkele maanden duren voordat je merkt dat het afneemt maar in principe is er gewoon niks mis mee. Ik zou het zelf ook niet eens zien als een copings mechanisme, of iets waar je invloed op hebt, het zijn gewoon je hersens die een beetje de kluts kwijt zijn. Net als dat je wellicht ook stijvere spieren hebt dan normaal, daar kreeg ik ook veel last van als ik overprikkelt was. Diezelfde spieren lieten bijna automatisch weer los als de overprikkeling verwerkt was. Ik doe zelf ongeveer drie keer per dag een ademhaling oefening die een kwartier duurt en ik merk in de oefening vaak wel of die gaat werken of niet. Als die niet werkt dan accepteer ik gewoon dat ik nog even door moet ratelen en dat ik het later weer kan proberen.

Anoniem • 13-07-2026

Herkenbaar! Ik deed dit vroeger ook al. Lekker blijven ratelen. Bij mij is het niet weg maar de intensiteit en frequentie zijn enorm verminderd.

N. • 13-07-2026

Herken dit ook heel erg. Ook praat ik er soms niet over hoor, maar mn gedachte zijn vaak 1 grote snelheidstrein en geen idee hoe ik daar dan vanaf stap. Merkte op den duur wel dat mn “stem” veel rustiger en stiller werd, alsof de radio opeens van stand 100 naar 30 ging en dat voelde opeens weer zo rustig en stil. Schijnbaar hoort ie normaal een beetje op standje 70 en schiet hij al gauw door naar 100 in burnout. Ook inderdaad wat je zegt over dingen die opeens veel groter en enger en belangrijker lijken dan voorheen eigenlijk (als ik dat zo goed lees?), daar kan ik echt moeilijk mee dealen, alsof opeens mn oogkleppen voor alles in de wereld af zijn gegaan en het allemaal veel erger was dan ik dacht ofzo. Heel raar.. zal er ook wel bij horen (hoop ik)

Anne • 13-07-2026

Herken dit ook heel erg. Ook praat ik er soms niet over hoor, maar mn gedachte zijn vaak 1 grote snelheidstrein en geen idee hoe ik daar dan vanaf stap. Merkte op den duur wel dat mn “stem” veel rustiger en stiller werd, alsof de radio opeens van stand 100 naar 30 ging en dat voelde opeens weer zo rustig en stil. Schijnbaar hoort ie normaal een beetje op standje 70 en schiet hij al gauw door naar 100 in burnout. Ook inderdaad wat je zegt over dingen die opeens veel groter en enger en belangrijker lijken dan voorheen eigenlijk (als ik dat zo goed lees?), daar kan ik echt moeilijk mee dealen, alsof opeens mn oogkleppen voor alles in de wereld af zijn gegaan en het allemaal veel erger was dan ik dacht ofzo. Heel raar.. zal er ook wel bij horen (hoop ik)

Anne • 13-07-2026

Wat een rake woorden Anne, alsof opeens mn oogkleppen voor alles in de wereld af zijn gegaan en het allemaal veel erger was dan ik dacht ofzo. Bij mij ook!

Anoniem • 14-07-2026

Jup, hoort er inderdaad bij, komt omdat je zenuwstelsel niet meer weet hoe hij in de rust moet komen. Daardoor is het ook weer heel moeilijk om een beetje op adem te komen want die gedachten blijven maar komen, soms zijn ze heel negatief maar soms is het ook gewoon het feit dat ze voorbij razen dat uitputtend is. Het kan soms helpen als dat lukt om van je af te schrijven, gewoon 20 minuten lang alles schrijven wat er in je opkomt (zonder censuur of dat het netjes moet zijn of mooie zinnen hoeft te vormen etc). Omdat je niet zo snel kunt schrijven als dat je gedachten gaan, kan dit helpen om je gedachten wat te vertragen. Geen wondermiddel hoor, maar goed voor de verwerking en vertraging ;). En verder helpt het mij heel erg om af en toe echt te denken: "Oké, nou maar dan razen die gedachten maar gewoon voorbij..." Lukt niet altijd maar kan soms ook helpen. Want ik merk dat als ik er tegen ga strijden, het ook niet beter wordt en ik er nog veel vermoeider van word.

Ax • 14-07-2026