Ik ben inmiddels al een paar weken aan het reintegreren met wat lichte taken [mails] die ik vanuit huis kan doen. Het was allemaal mooi bedacht om stap voor stap weer alles op te pakken.. Maar in de realiteit blijft het balanseren op een ander vlak. Stap voor stap thuis gaat goed maar stap voor stap op werk was weer heel anders. Werk wat ik jarenlang heb gedaan, wat vanzelfsprekend was. Dat mocht ik maar beperkt doen, en de rest... niet mee bemoeien. Dat voelt heel gek. Ook moesten mijn collega's erg wennen, ik was soort van terug maar je kon me alleen erg beperkt benaderen. Doordat ik een tijdje afwezig was en nu van een afstand werk, zie ik dingen ook anders in. Het valt me op dat sommige collega's werk iets te serieus nemen. Hoe makkelijk mijn leidinggevende extra taken uitgeeft en hoe belangrijk en noodzakelijk het is om grenzen te bewaken.. hoe weinig mijn collega's dat eigenlijk doen.. ik zie nu ook echt in waar het mis is gegaan bij mij. Ik heb jarenlang op een manier gewerkt wat niet ok was en moet stap voor stap weer 'anders' gaan leren werken. Wat zijn jullie reintegratie ervaringen, bevindingen?