Scherm verslaafd

Herkenbaar maar als ik overprikkeld ben zijn mijn hersenen opzoek naar meer prikkels en wil ik ook op mijn telefoon scrollen. Dan denk ik dat ik het kan hebben maar verleng ik mijn overprikkelde toestand eigenlijk

Zeker herkenbaar. Echter heb ik ook schematherapie gehad. En 1 van mijn "modi" is onthechte zelfsusser (afleiding zoeken om niet te voelen). Ik merk dus vaak als ik me slecht voel, angstig bijv. Dat ik dan ga gamen of scrollen om het te dempen. Terwijl ik beter bij dat gevoel kan blijven. Ook ik lijf verslaafd aan schermen, maar ik zit nog wel in die fase dat mijn hele hoofd er van duizelt dus ik probeer het echt zwaar te minderen. Maar dat duurt inmiddels al een jaar.

Voorop gesteld, herken het volledig en zal de laatste zijn om te zeggen dat het anders moet maar het is echt een probleem. Ik word ook rustiger als ik in mijn mobiel kruip als er verveling onrust in mijn lijf is. Om het te begrijpen, lees eens over dopamineverslaving. Gamen hoort daar ook bij. Mensen die zelfs naar hun scherm kijken op de fiets of tijdens de hond uitlaten doen dit omdat het steeds langer duurt voordat er een beloningspiekje komt. Erg triest maar het gebeurd ongemerkt en goed om door te hebben dat het een verslaving is waar je echt van moet afkicken.

Wat je zegt over het steeds opnieuw pakken van je telefoon herken ik enorm. Ik hoorde Erik Scherder hier ook over vertellen: iedere keer dat je je telefoon pakt, vraag je je brein eigenlijk om opnieuw te schakelen. En juist dat voortdurende switchen en multitasken kan behoorlijk belastend zijn. Aan het begin van mijn burn-out zat ik eigenlijk non-stop op mijn telefoon of series te bingen. Alles om dat rotgevoel maar niet te hoeven voelen. Op dat moment dacht ik dat het me hielp en ging het ogenschijnlijk prima. Pas later, toen ik verder in mijn herstel kwam, realiseerde ik me hoeveel prikkels ik mezelf eigenlijk gaf. Ik ben daarom op een gegeven moment een experiment met mezelf aangegaan. Een maand lang alle apps van mijn telefoon verwijderd, notificaties uit en mijn telefoon zoveel mogelijk uit de ruimte waarin ik was. Ik sprak met mezelf drie vaste momenten per dag af waarop ik mocht kijken. Meditatie-apps en luisterboeken gebruik ik wel op mijn tablet, maar daar staan geen WhatsApp, social media of andere notificaties op. Ik dacht: als ik het na een maand nog verschrikkelijk vind, zet ik alles gewoon weer terug. Maar eerlijk gezegd mis ik het helemaal niet. Zodra ik een app opnieuw installeer, merk ik juist hoe makkelijk ik weer een half uur kwijt ben. Dus dan gaat hij er net zo makkelijk weer af. Mijn schermtijd is inmiddels enorm gedaald en ik merk echt verschil. Op dagen dat ik mijn telefoon weer vaker pak om dingen te lezen, merk ik vrijwel direct dat mijn energie daalt. Ik word prikkelbaarder, kan minder hebben, word gevoeliger voor licht en geluid en krijg sneller hoofdpijn. Sinds ik veel minder op mijn telefoon zit, is mijn hoofdpijn zelfs drastisch verminderd. Wat ik daarnaast lastig vind, is de verveling. Ik gebruikte tv en mijn telefoon ook om gevoelens en angst een beetje weg te drukken. Als je die afleiding weghaalt, kom je dus ook meer tegen van wat eronder zit. Dat is soms best ongemakkelijk. Voor mij zit de oplossing daarom niet in helemaal geen schermen meer gebruiken, maar in veel bewuster omgaan met wanneer en waarvoor ik ze gebruik. Mijn telefoon ligt niet meer standaard naast me en ik bepaal zelf wanneer ik erop kijk, in plaats van dat mijn aandacht de hele dag alle kanten op wordt getrokken. Het slurpt energie die je zo nodig hebt voor andere dingen en het helpt echt om het niet naast je te hebben liggen zodat je hem moet pakken.  Ze hebben ook een mooie nieuwe uitvinding. De tapout. Maar daar heb ik zelf nog geen ervaring mee. Wellicht in de toekomst wil ik deze wel proberen

Ik herken dit ook heel erg. Het is een makkelijke uitweg om de rest even te vergeten. Geluk bij een ongeluk is dat ik door mijn klachten niet veel op mijn telefoon kan kijken. In de ochtend niet, in de middag een beetje en in de avond kan ik wel eventjes kijken (maar ook beperkt, geen filmpjes oid).

Tip: bij instellingen op instagram kan je een maximum schermtijd per dag instellen. Ik heb dat net ingesteld op 30 minuten per dag max en ik krijg dan ook een waarschuwing als ik daarbij in de buurt ben, dat vind ik eigenlijk hartstikke goed en fijn werken, dus misschien dat dat jou ook kan helpen.

@marieke ja ik heb al een timer erop staan, alleen klik ik het weg en ga gewoon gezellig door. Helemaal geen schermen meer gebruiken is niet de bedoeling inderdaad @sap ook gezien ik contact houd met anderen daardoor en een beetje ontspanning moet oke zijn. Love een goede docu bijvoorbeeld. Dus vooral bij overprikkeling ga ik proberen om even een half uurtje niks te doen om even een beetje ontspanning te krijgen. Ook als ik van iets thuis kom. Eerst even landen

Zeer herkenbaar! In het begin van mijn burnout moest ik wel stoppen, oorpijn en oververmoeide ogen dwongen mij om alle social media te verwijderen. Nu heb ik alleen youtube nog wat ik gebruik voor yoga filmpjes maar ik merk dat ik ook weer shorts zit te kijken, en 2 spelletjes zit te spelen op mijn telefoon. Ik heb nu een terugval en zit weer veel achter mijn scherm.

Wat mij hielp was om echt een max te zetten op een vaste tijd wanneer op ik op mijn telefoon ging of achter mijn computer. Had bijvoorbeeld in de ochtend na het ontbijt 15-30 min en na het eten 15-30 minuten. Puur en alleen contact houden met mensen en mocht ik iets moeten opzoeken dan kon ik dat dan doen. In het begin was het wennen en had ik constant de neiging om mijn telefoon te checken. Na een tijdje kom je er achter dat je heel veel dingen niet mist, en zaken die urgent leken om op te zoeken helemaal niet zo belangrijk waren en snel vergeten waren. Na een tijdje voelde ik mij stabieler en had minder schommelingen in mijn dag zitten omdat ook telefoongebruik een grote energievreter is en ook gewoon belasting is. Dit werkt nu nog steeds nu ik aan het reintegreren ben en zorgt ook dat ik na mijn werk uren daadwerkelijk rust in plaats van scrollen of filmpjes kijken

Mijn lijf komt in de rust als ik aan het scrollen ben - maar dat is niet per se goed. Het komt doordat mijn brein het veiliger vindt om de hele tijd prikkels te krijgen via mijn scherm dan om alleen te zitten met mijn gevoelens, sensaties en gedachten - maar dat probeer ik te hertrainen, hoe moeilijk het ook is. Niet door mijn schermtijd gedwongen te verlagen (want dat werkt toch niet), maar door af en toe zonder prikkels met alles wat ik voel, denk en ervaar te zitten. Hoeveel onrust, emoties of angst ik dan ook ervaar. Zo probeer ik mijn brein te leren dat het niet gevaarlijk is om met alles te zitten. Om alles toe te laten zoals het is. Die "rust" die je ervaart tijdens scrollen is een schijn rust. Scrollen verhoogt je cortisolwaarde en zorgt bovendien dat je brein heel veel informatie moet verwerken, wat heel veel energie kost.

Echt goed verwoord @anoniem. Dit is het precies voor mij