3,5 maand is nog niet zo heel erg lang, al voelt het misschien wel zo. Misschien doe je nog teveel? Of te weinig om je zenuwstelsel te kalmeren? Nu je thuis zit krijgen deze symptomen ook meer de ruimte om zich te uiten. Ze horen er allemaal bij maar dat maakt het niet minder naar. Vooral die angst is heel erg naar.
Dit had ik ook in de eerste maanden. Je lichaam voelt zich onrustiger want je zenuwstelsel heeft "niks doen" aan "falen" gekoppeld - en falen vindt het gevaarlijk (want falen leidt tot afwijzing en afwijzing betekent alleen overblijven en alleen overblijven = levensgevaar, vanuit de oertijd). Daardoor gaat je lijf dus eerst een tijdje alleen maar meer aanstaan, want je doet nu niks nuttigs en nuttig bezig zijn is het enige wat het kent. Ik weet niet hoe je je dagen vult, maar ik zou je eens verdiepen in de OR methode. Dit helpt fysiek om je lichaam weer wat meer in de rust te brengen. Daarnaast is leren zitten met je onrust en angst ook heel belangrijk (en moeilijk, pff). Dus terwijl je lijf moord en brand schreeuwt, blijf jij rustig je eigen puzzeltje maken of boekje lezen of serietje kijken. Of meditatie doen (want mindfulness, yoga Nidra, meditatie ook allemaal heel belangrijk). Daarmee leert je brein dat je toch niet zo erg in gevaar bent als het denkt. Krijg je ook therapie? ACT is een heel fijne therapie voor deze fase van je proces en ik kan dat alleen maar aanraden. Het liefst begeleid, maar er zijn ook boeken (Voluit leven, Uit liefde voor jezelf) die je erdoorheen helpen. Nadeel is alleen dat je dan vaak je eigen valkuilen mist. En besef dat dit een proces van de lange adem is. Hoe harder je vecht tegen alle pijn en onrust, hoe meer je juist vast komt te zitten. Het is verschrikkelijk zwaar, maar je zenuwstelsel moet veiligheid opnieuw leren en dat gebeurt niet van de ene op de andere dag, helaas.
@Ax: bedankt voor je uitleg en tips, de meeste pas ik al toe! Moet zeggen dat ik volgens mij de eerste 2 maanden in mn herstel nog teveel “door” ging (vooral fysiek) en er later pas achter kwam hoe ik nu eigenlijk het beste kan “rusten”. Dus misschien dat m’n lichaam nu pas de ruimte heeft om alles te voelen en m’n klachten daardoor erger lijkt te worden. Ben een paar weken terug begonnen met de OR-methode, ik doe elke dag meditaties en ben sinds kort begonnen met yoga nidra. Ook krijg ik nu therapie, een combinatie van CGT en ACT. Heb me nu ook gerealiseerd dat inderdaad het vechten tegen de klachten alleen maar meer stress geeft en energie kost, dus dat probeer ik los te laten, maar pfoe wat is dat lastig…