Reacties
Ik lees gráág mee met manieren om hiermee om te gaan.. Hier nog zo'n kampioen... 🙋🏼♀️
Rapporteer
Het is heel frustrerend maar de enige manier is trainen om e gedachten niet meer serieus te nemen en er niet in mee te gaan. Je zegt zelf al, het komt voort uit veiligheid. Als jij je zenuwstelsel leert dat die gedachten maar gedachten zijn en niet de waarheid, zal het uiteindelijk zakken. Maar dat kost tijd. Je leert het met defusie-oefeningen.
Rapporteer
Meditatie heeft voor mij hiermee wonderen gedaan. Heel simpel je gaat zitten of liggen en je focust op je ademhaling (kan ook iets anders zijn). Ondertussen krijg je allerlei gedachten die je focus verstoren. Telkens als je opmerkt dat je afdwaalt in de gedachten breng je je focus weer terug naar je ademhaling. Mijn hoofd is hierdoor een stuk rusitger geworden. Ga niet meer mee in elke gedachte en neem niet alles meer zo serieus
Rapporteer
Ja het gaat natuurlijk niet van de ene op de andere dag over. Ik ben nu iets langer dan 2 weken aan het mediteren en dat helpt al enorm moet ik zeggen. Zelf doe ik het dagelijks ooit begonnen met 5 minuten nu meestal 2x 10 minuten op een dag. Anoniem hoe lang doe jij het al en heb je een voorkeur wat betreft manier? Ik zelf vind het soms weleens lekker om een achtergrondmuziekje aan te zetten of helemaal in stilte. Maar fijn om te lezen dat dat voor jou werkt!
Rapporteer
Goed bezig Ster! Ik doe meestal yoga Nidra sessies van House of Deep Relax, omdat ik het regelmatig wel heel lastig vind om het "op eigen kracht" te doen
Rapporteer
@Ster ik ben al dik een jaar bezig. Ook begonnen met 5 minuten zitten en opgebouwd naar 20 minuten in de avond. Werkt goed voor ontspanning voor ik ga slapen en helpt enorm met de gedachte. Ik doe meer de klassieke meditatie. Zitten in kleermakers zit (vind dat het fijnste) en dan in stilte zitten. Geen begeleiding of muziek. Meestal combineer ik het wel met het vertragen van mijn ademhaling. Dus terwijl ik op mijn ademhaling focus doe ik hele diepe buikademhaling waarbij ik steeds iets langzamer uitadem totdat ik op 3 a 4 ademhalingen per minuut zit ongeveer. Hiermee kalmeer je ook en tegelijkertijd train je jezelf om niet al je gedachten te volgen
Rapporteer
Ik merkte vaak dat mn overdenken over 1 of meer vaste onderwerpen ging. Om er afstand van te kunnen nemen hielp het mij om die stem een naam te geven. Als het onderwerp dan opkwam in mn hoofd zei ik die naam als een soort codewoord. Hielp me meer dan met lange zinnen mezelf “overtuigen” dat het er mocht zijn, want dan raakte ik daar alweer afgeleid van in mn hoofd. Wat me ook hielp was met mn hand/vinger de beweging omhoog en omlaag maken en dan zeggen “omhoog eeeeen… weer weg” om dus op te merken dat de gedachte er was en weer mocht gaan. Dit waren dingen die mij erg hielpen om het volume zachter te krijgen uiteindelijk. Niet in 1x uiteraard
Rapporteer
Ik merkte vaak dat mn overdenken over 1 of meer vaste onderwerpen ging. Om er afstand van te kunnen nemen hielp het mij om die stem een naam te geven. Als het onderwerp dan opkwam in mn hoofd zei ik die naam als een soort codewoord. Hielp me meer dan met lange zinnen mezelf “overtuigen” dat het er mocht zijn, want dan raakte ik daar alweer afgeleid van in mn hoofd. Wat me ook hielp was met mn hand/vinger de beweging omhoog en omlaag maken en dan zeggen “omhoog eeeeen… weer weg” om dus op te merken dat de gedachte er was en weer mocht gaan. Dit waren dingen die mij erg hielpen om het volume zachter te krijgen uiteindelijk. Niet in 1x uiteraard
Rapporteer
Ik ben nog op zoek naar die uit-knop, haha! Zo vermoeiend inderdaad, zeker het besef dat het niet nodig is maar het autonoom brein heeft die memo nog niet ontvangen
Rapporteer
Wat geweldig allemaal !! Iedereen bezig met zij/ haar herstel... !!!! Het opmerken van je gedachten en hoe deze je de hele dag bezighouden op een zeer verstorende wijze is een teken van herstel. Je bent je bewust van je eigen gedachte, kunt naar je gedachten kijken. Wat geweldig, dit bewustzijn !! Wat is dat dan eigenlijk ? Je hebt je verstorende gedachte en dan heb je bewustzijn, het kijken naar deze gedachten. Gebeurt allemaal in je hoofd. Je bewustzijn observeert je gedachtegang, je hebt dus invloed op je gedachtegang. Je kunt het minder belangrijk maken als je dus bewust bent. Vergt oefening door bijvoorbeeld meditatie idd. Maar ook kun je in veel situaties van storende gedachte gewoon deze gedachte onderzoeken, is t wel waar allemaal wat ik denk. (CGT) Mooi 'apparaatje' dat bewustzijn ;-) Ik vond het op enig moment een uitdaging en leuk worden om mijn gedachten en handelingen tegen mijn bewustzijn aan te houden. Daar lagen leermomenten. Yesssssss.... kom maar op !! Lekker bewust... Liefs,
Rapporteer
Dat is nog niets allemaal.. ik ben zo mentaal uitgeput van mijn ocd ruminatie, automatisch controleren of ik nog ben aan het denken. De hele dag door en door en door.. dit is zo een marteling dat kan je niet inbeelden. Gesprekken, en analyseren in mijn hoofd. De hele dag dagdromen en vast zitten in je hoofd. Het is ik versus mijn brein. Ik heb nooit een uitgeruste slaap, heel oppervlakkig slapen. Ik heb alles al geprobeerd.. mediteren is een hel, overdosis gedachten zoveel dat ik niet meer weet welke ik nog moet aannemen of loslaten, zo in de war. Heel bang van welke cenario weer voorbij komt in mijn hoofd want ik kan er echt uren in blijven vastzitten. En ik weet dat het maar gedachten zijn, het zijn maar gedachten! Maar over 10 minuten komt er weer eentje opdagen waar ik mij aan opjaag. Ik ben totaal mezelf niet meer, want je weet niet meer waar te beginnen. De volgende dag begint er weer iets nieuws wat je bent vergeten. En ga zo maar door.. het is alsof mijn onderbewustzijn is geraakt door deze situatie. En ik bevind mij in iets waar ik nergens meer veiligheid voel. Het is om te huilen!-
Rapporteer
Jeetje Corrado, wat enorm lastig voor je. Ik heb zeker ook last gehad van enorm verstorende gedachten. Meerdere malen huisarts, huisartsenpost in nood gebeld. Tweemaal de ambulance voor laten rijden. Om steeds bevestigd te krijgen dat ik kerngezond ben. Was mijzelf totaal kwijt. zelfs tot het punt dat ik er niet meer wilde zijn. DIRECT PROFESSIONELE HULP inschakelen. Psychiater, psycholoog, mijn huisarts en broer in overleg. Medicatie voorgeschreven gekregen om de crisis door te komen. Ik ga niet in op welke medicatie omdat dat heel persoonlijk is. Vol overtuiging deze medicatie geslikt en inmiddels, bijna 4 jaar later, vergevorderd in de afbouw hiervan. Het gaat goed met mij... Ik ben veilig, meer dan 99% van de tijd ben ik veilig. Ook toen mijn gedachten en stresssysteem het overnamen was ik veilig. Als ik niet veilig zou zijn zou ik handelen. Als ik tijd heb om te schrijven op deze fantastische site, ben ik veilig. Kijk ik om mij heen en zie dat ik niet hoef te handelen om mij veilig te houden. Bewustwording van het feit dat ik veilig ben. Berusting in mijn situatie op dit moment, NU. Mijn gedachten blijven bekijken, bevragen en uitdagen. Het is goed, alles is goed. Ik ben genoeg en precies op het juiste moment in mijn leven. Jullie zijn geweldig, Liefs
Rapporteer
Volledig eens met professionele hulp, het geeft je naasten en je brein ook een beetje lucht als je praat met een buitenstaander. Zelf uiteindelijk terecht gekomen bij iemand die niet alleen via de theorie mij heeft aangehoord maar ook niet raar opkeek als ik vertelde omringd te zijn met licht tijdens meditatie. Volledig jezelf zijn bij iemand die het begrijpt en snapt wat je zegt is zo belangrijk. Je bent een prachtig mens Eric, dank je wel voor de positiviteit hier.
Rapporteer
Hey Eric, Ik ben zo blij voor jou dat het goed is gekomen! Met medicatie..maakt allemaal niet uit. Je veilig voelen daar draait het om. Het ding is bij mij dat ik geen angst heb dat ik niet kern gezond ben, of dat ik iets lichamelijks heb, maar wel dat ik letterlijk gek ben aan het worden, dat ik bang ben nooit meer uit mijn hoofd te komen. Nergens geen veiligheid voel. Dat ik iets zou krijgen maakt mij op dit moment geen zak uit, beter zo! Als je begrijpt wat ik bedoel..Maar die brein! Ik herken mij niet meer. Psychiaters…allemaal patiënten stop, geen te vinden. Mijn arts= binnen en buiten. Neem deze SSri en trek je plan. Ik heb vorige week 6 dagen 0,5mg escitolapram genomen, ik was een plant geworden, zombie, kort lontje, nog meer vermoeid en helemaal geen moed meer. 1 nacht niet kunnen slapen. Dus meteen mee gestopt. Dusja ik vertrouw niets meer, althans mijn brein vertrouwt niets meer. Enigste wat ik neem is nu 1,25mg mirtazepine voor te slapen. En zit daardoor in een heel lichte slaap, nooit uitgerust helaas! En het gaat maar door. Dus ja het is een hel. Maar ik ben blij dat ik nog bij besef ben.