Ik wil gewoon even klagen.
Ik ben na een verhuizing teruggevallen. Ik dacht het valt vast mee. Want ik ervaarde dat terugvallen steeds korter en beter werden. Maar het viel niet mee en ik bleef op een te hoog niveau functioneren blijkbaar. Ik kan nu opeens niks meer. Weer terug naar standje bomen kijken uit het raam.
Ik heb geen angst, paniek. Eerder lichte freeze/gevoelloos. En ontregeling (hoge hartslag, intern trillen, druk op hoofd) wanneer ik de meest basale dingen doe. Vandaag zittend gedoucht.
Paar dagen geleden kon ik nog series kijken, nu opeens niet meer.
ik weet hoe dit werkt. Al 3 jaar. Ik weet wat ik moet doen, ik heb het eerder gedaan. Acceptatie, geef het tijd, blabla. Maar het is nog steeds net zo K*T als eerst. Ook mijn gedachtes zoeken tóch weer naar een way out. Dit kán niet waar zijn. Kan wel weer een jaar extra optellen aan mn herstel. Nog langer weinig tot geen sociaal contact kunnen handelen. Nog langer wachten met bouwen aan mn toekomst.
Ergens leeft de angst dat ik niet kan herstellen alleen wonend. Voel ook alleen op de wereld.