Therapie - te vroeg/veel?

Hoi Mo, Zelf heb ik niet zo'n traject gehad maar het klinkt wel erg intensief. Ik vond 1x in de twee weken al best veel toen ik net was uitgevallen. Is het niet mogelijk om wat kleiner te beginnen en dan op te bouwen? Ik weet natuurlijk niet wat er allemaal bij jou speelt maar je vraagt wel veel van jezelf als je zo vaak per week aan jezelf moet gaan werken. De eerste maanden bij mij stond ik nog in standje onrust zonder te kunnen ontspannen. Ben toen zelf te snel met therapie begonnen omdat ik mezelf moest fixen. Maar in therapie ga je wel verder de diepte in wat ook heel veel energie kost dus de vraag is kan je dat nu al hebben? Misschien dat anderen ook eens kunnen delen hoe hun ervaring hierin was. Achteraf gezien had ik beter eerst even uit de rush modus kunnen komen maar dat is moeilijk als je hersenen in standje paniek staan. Succes!

Ster • 03-06-2026

Oef, dat klinkt wel als een erg intensief traject. En vooral ook nu je nog maar zo kort in een burn-out zit. Je lijf zit nog in de overdrive met een defect zenuwstelsel en als je te vroeg begint met therapie zal dit je herstel waarschijnlijk tegenwerken. Ik ben pas na bijna 2 jaar gestart met meer intensieve therapie, en dat is achteraf maar goed ook. Ik ben er nu na iedere sessie ruim een dag erg moe van met allerlei klachten. Natuurlijk is ieder mens en iedere burn-out anders, maar ik zou goed op jezelf passen en je lijf en hoofd eerst leren om te gaan met ‘stilzitten’ zodat alles tot rust kan komen. In plaats van gelijk te willen oplossen en doorgaan. Maar goed; dat is dus mijn idee / mening erover. ;) Sterkte met alles!

Anoniem • 03-06-2026

Bedankt voor je antwoord. En dat vind ik dus juist heel lastig om in te schatten. Ze werken bij deze instelling altijd op deze manier. Ik heb voorrang gekregen, omdat het nodig schijnt te zijn. Anders was ik 'pas' over een aantal maanden aan de beurt. Ik vind het heel spannend allemaal, zeker ook omdat er trauma bij zit (wat niet meteen behandeld hoeft te worden natuurlijk).

Mo • 03-06-2026

Niet onaardig bedoeld maar deze instelling heeft er commercieel ook baat bij natuurlijk plus met de gedachten dat ze graag mensen helpen en heilig overtuigd zijn van hun methode. Misschien goed om ook wel een beetje in het achterhoofd te houden. Daarbij geef je zelf ook aan dat je niet zeker weet of het niet te belastend gaat zijn. Is dit niet al een teken dat je serieus moet nemen? Ik wil je er absoluut niet vanaf praten maar na 1 jaar heel veel berichten te hebben gelezen van anderen en mijn eigen ervaring is na 3.5 week uitval dit wel een immens grote stap. Ik zelf was de eerste 3/ 4 maanden radeloos omdat ik dacht dat ik alles op alles moest zetten om mezelf beter te maken. Maar dat is angst en je lichaam die gewoon niet weet hoe je moet ontspannen. Jij kent jezelf het beste dus als je vertrouwen hebt dan kan je het proberen. Ook afhankelijk of je bijvoorbeeld als een verleden hebt met angst of stoornissen. Plus of je jezelf nu ook veiligheid kan bieden. En hoe vrijblijvend is het traject? Betaal je dit zelf of wordt het vergoed? Niet dat als je na 2 weken stopt als je geld kwijt bent. Laatste puntje wat me nog te binnenschiet. Waarom kunnen ze nu wel ruimte maken en niet over een maand bijvoorbeeld. Dan kan het toch nog steeds nodig zijn? Ik heb zelf in een hele commerciële sector gewerkt en hoe meer tijdsdruk je creëert hoe sneller mensen toe zeggen. Misschien is het niet zo in dit geval maar dit zorgt voor jou ook voor druk die je niet kan gebruiken. Het idee dat je als je dit nu niet aanneemt anders de boot mist is natuurlijk in hun voordeel om jou sneller een keuze te laten maken. Berichtje komt wellicht negatief over maar het komt echt uit een goed hart. 🫶🏼

Ster • 03-06-2026

Eerlijk gezegd zou ik kijken of je wat later kan beginnen. Het is echt belangrijk om eerst uit die rush stand te komen en wat reserves op te bouwen. Therapie is zwaar, hard werken en kost gewoon erg veel energie. Zelf geen zwaar trauma maar kan mij voorstellen dat als je dit probeert te verwerken als je nog in de rush modus zit dat niet goed werkt. En daarbovenop uit eigen ervaring. Als je flink in de rush modus zit of met oververmoeidheid zit van een burnout voel je minder en heb je misschien minders emoties, heb je moeite om herinneringen op te halen en komen er vaak onderwerpen op tafel die bijvoorbeeld verder in je herstel helemaal geen punt meer zijn. Toen ik diep in mijn burnout zat had ik bijvoorbeeld veel last van negatieve gedachten. Die kwamen puur door de overbelastingen en verdwenen als sneeuw voor de zon toen ik weer wat meer energie had. Om daar dan 2 tot 3 keer in de week met een psycholoog over te praten was niet echt nodig of helpend.

Anoniem • 03-06-2026

Eerlijk gezegd zou ik kijken of je wat later kan beginnen. Het is echt belangrijk om eerst uit die rush stand te komen en wat reserves op te bouwen. Therapie is zwaar, hard werken en kost gewoon erg veel energie. Zelf geen zwaar trauma maar kan mij voorstellen dat als je dit probeert te verwerken als je nog in de rush modus zit dat niet goed werkt. En daarbovenop uit eigen ervaring. Als je flink in de rush modus zit of met oververmoeidheid zit van een burnout voel je minder en heb je misschien minders emoties, heb je moeite om herinneringen op te halen en komen er vaak onderwerpen op tafel die bijvoorbeeld verder in je herstel helemaal geen punt meer zijn. Toen ik diep in mijn burnout zat had ik bijvoorbeeld veel last van negatieve gedachten. Die kwamen puur door de overbelastingen en verdwenen als sneeuw voor de zon toen ik weer wat meer energie had. Om daar dan 2 tot 3 keer in de week met een psycholoog over te praten was niet echt nodig of helpend.

Anoniem • 03-06-2026

Ik zie nu dat ik een foutje heb ik mijn oorspronkelijke bericht. Het is 3,5 maand, wat natuurlijk nog steeds in het begin is. Ik weet waar het aan ligt dat ik een burn-out heb gekregen en dat heeft vnl te maken met trauma vanuit vroeger. Daarnaast speelt ADHD ook mee, waar ik nooit goede begeleiding in heb gehad (al wel 15 jaar de diagnose). Had ik dit maar eerder aangepakt denk ik nu. Omdat het holistisch is, richt het zich ook veel op het lichaam. En dus ook op het tot rust brengen van het zenuwstelsel. Bedankt voor jullie antwoorden tot dusver! Zet me wel aan het nadenken.

Mo • 03-06-2026

Kijk goed naar wat je zelf denkt! Als ik terugdenk aan de start van mijn BO had dit mij zeker geholpen! Een stukje structuur. Ik had dit wel aangekund, ook aan het begin. Ik denk dat het me juist had geholpen aan een goede rustige sturing met veel veiligheid Dus het verschilt per persoon wat je aankan en hoeveel

Eli • 03-06-2026

Hey Mo, allereerst: wat mooi dat je met je trauma’s aan de slag wil gaan en daarvoor open staat! In mijn ervaring heb ik ook de eerste 3 maanden geen hulp gehad en bood het gevoel dat ik me begeleiding ging krijgen wel echt rust. Ik had ook holistische hulp, waarbij veel aandacht was voor leren doorvoelen van emoties en ook traumaverwerking. Het was voor mij dubbel, enerzijds heb ik geleerd om mijn emoties beter te leren reguleren en kijk ik nu ook rustiger naar zaken van vroeger, anderzijds had ik denk ik liever hulp gehad bij enkel regulatie door het proces heen en traumaverwerking later, omdat het wel echt zwaar is en als je al wankel bent, kan dat je nog meer doen wankelen en twijfelen aan jezelf. Maar dat is mijn ervaring. Zoals iedereen inderdaad zegt: doe waar jij momenteel echte rust van krijgt, ga bij jezelf te raden of het is om erdoorheen te komen of om alles op te lossen en zo snel mogelijk beter te worden. Mocht het het tweede zijn, let dan een beetje op jezelf 🫶🏻

Anne • 03-06-2026