Reacties
Rapporteer
Yes ik ben na mijn eerste jaar burnout op mezelf gaan wonen. Ik denk dat het bij mij vooral op adrenaline gegaan is.
Thuis bij mijn ouders was er zo veel ruzie, zowel coach als psycholoog zeiden; je moet daar weg.
Heb toen alles op alles gezet om in het 2e ziektejaar een huis te kopen. Alle stress was bij vooral het regelen van financiën, hyptoheek, notaris etc. Het verhuizen zelf heb ik vooral onder wat oxazepam enzo volbracht. Maar was het waard!
Wel ironisch dat ik over een half jaar max dit huis ga kwijtraken en weer terug naar mijn ouders moet als ik geen inkomen heb. Terwijl ik eigenlijk nog niet echt kan werken, heb zoveel klachten.
Dus de stress is enorm hier momenteel.
Sterkte!
Rapporteer
Rapporteer
Rapporteer
@Ax klopt inderdaad. Ik zit al in de WIA sinds februari '25. Percentage is 39%, dus op de valreep.
Heb 13 maanden WIA gehad en zit sinds afgelopen Maart in de vervolguitkering. Dat is zeg maar net zoveel als een appel en een ei.
Heb mijn uiterste best gedaan het te rekken met besparen, lenen, potjes gebruiken. Maar eind van dit jaar is de rek er echt uit en moet ik een besluit nemen het te verkopen als er geen geld extra binnenkomt.
Zit daarbij eigenlijk best in een dilemma. Ik ben in Juli 2020 uitgevallen, Juli 22 beter gemeld en toen weer 9 maanden fulltime gewerkt (zelfde werkgever). Daarna ben ik voor de 2e keer uitgevallen en nog veel erger dan de 1e.
Sinds Nov 23 zit ik dus volledig thuis en werk ik aan herstel, maar dat was in mijn ogen zo snel mogelijk de oplossing vinden, doorgaan.
Nu heb ik nog altijd klachten. Het dilemma is dus ga ik werken voor woningbehoud, maar met risico voor een 3e keer uitvallen. Of ga ik mijn huis verkopen en terug naar mijn ouders (waar altijd veel ruzie was), en echt de tijd nemen voor mijn herstel.
Is een hele lastige keuze. Het liefst wil ik op mezelf blijven wonen, maar tegen welke prijs?
Blij om te lezen dat jij je eigen plekje weer hebt!
Rapporteer
Rapporteer
Rapporteer
Rapporteer
Rapporteer
Rapporteer
Lekker zeg! fijn voor je!
Ik kom ook wel in aanmerking voor sociale huur, maar hoe krijg je dat 'opeens'? en snel?
Rapporteer
Rapporteer
Rapporteer
Rapporteer
Ik ben ook verhuisd in de beginfase van mijn burnout. Het is toen gelukt omdat ik nog deels functioneerde op adrenaline. Inmiddels zou ik het me echt niet meer voor kunnen stellen om nu te moeten verhuizen, zowel lichamelijk als cognitief…
Succes!