Hoi Jacoba is een schuilnaam.
Ik ben in de 60 jaar.
Getrouwd en oma
Ik ben klachten gaan krijgen rond de overgang. Door verschillende keren met AD te stoppen is m n zenuwgestel geheel ontregeld
Ik heb geen echte burnout van t werk ofzo maar mijn zenuwgestel is wel burnout. Ik lees nu 2 jaar mee en ik heb veel aan de herkenning v d klachten .
Ik ben Pien, vrouw van 43 jaar, leef samen met mijn man en 2 kinderen (15 en 19). Introvert en hoog gevoelig. Werkte voorheen in het basisonderwijs en in mijn praktijk voor kindercoaching en gezinsbegeleiding.
Ben vanaf 2019 thuis komen te zitten, vanwege een operatie. Toen kwam corona tijd, revalideren, reïntegreren, spoor 1, spoor 2, “botsingen” met arbo, uwv, ontslag bij werk, verplichte verhuizing en een onverwachtse mishandeling op straat…
Het was een beetje teveel allemaal.
Naast het feit dat ik altijd mezelf voorbij gerend ben, in mijn hooggevoeligheid en introverte karakter. Perfectionisme, een pleaser, altijd over mijn grenzen gaan en willen voldoen aan verwachtingen van anderen.
Nu dus al jaren thuis en nog steeds op zoek naar mijn nieuwe IK, maar gelukkig komt hij steeds dichterbij!
Ik ben Lies, 26 jaar. Sinds oktober 2025 ben ik uitgevallen door een combinatie van een burn out en een angststoornis. De angst is vijf jaar geleden al begonnen na de ziekte van pfeiffer. Bang voor klachten en bang om de week niet door te komen. Daardoor probeer ik alles te controleren en plannen. Dit kost natuurlijk heel veel energie. Ook heb ik angst om anderen teleur te stellen en kwijt te raken en ben daardoor een behoorlijke pleaser. Daarnaast begin 2025 teveel hooi op mijn vork genomen (onderwijs + groot verantwoordingsgevoel) en in mei 2025 getrouwd.
Nu dus inmiddels al bijna 9 maanden thuis. De combinatie angst en burn out is een lastig pakket. Aan de ene kant moet je dingen blijven doen, om die angst niet te laten overwinnen, aan de andere kant ook niet te veel, zodat ik niet een bal hoofdpijn wordt. Dit is een zoektocht. Gelukkig krijg ik hulp van een fijne psycholoog (met ervaring in de revalidatie) en een haptonoom. Langzaam probeer ik daarmee een beetje te activeren. Ik leer nu langzaam dat mijn klachten geen gevaar zijn, maar signalen. Het blijft echter een lastige leerschool.
Ik noem mezelf hier Em. Op het vorige forum waren al meerdere M’s, waardoor ik m’n voorletter maar zo ben gaan schrijven. ;)
Ik ben een 30-jarige vrouw, woon alleen sinds een scheiding tijdens mijn burn-out. Door verschillende redenen burn-out geraakt. Intensieve baan, stressvolle thuissituatie / gebeurtenissen en daarbij mijn karakter en coping. Ik ben er sinds een aantal jaar achter dat ik mezelf naast introvert ook als hoogsensitief kan omschrijven, maar negeerde dit lang en wilde in alles net zo hard lopen als de rest.
Inmiddels 2,5 jaar onderweg in mijn burn-out. Daarvoor al jarenlang over grenzen gegaan en veel klachten genegeerd tot het licht uitging.
Leuk trouwens om jullie voorstelstukjes te lezen!
Ik ben nog wel benieuwd: wie ben jij Anoniem, die deze post plaatste?
hai allemaal, ik ben Harma (niet mijn echte naam)
sinds 2012 zo om de 2 jaar een paar weken uitval en door druk arbo etc weer snel aan t werk en dat hield mij op de been
na een stressvol jaar begin 2026 met vervroegd pensioen en nu dus afgeknapt, nu geen mentale klachten maar hevige fysieke klachten
wat mij t meest pijn doet is dat ik 48 jaar werken in de zorg nu dacht te gaan genieten maar helaas niets kan doen