Wat kan ik doen als bij familie zijn me niet verder helpt - eerder achteruit - maar ik zo weinig energie heb dat voor mezelf zorgen ook niet goed lukt. Gewoon maar naar huis gaan en daar de boel wel weer zachtjes oppakken?
Ik weet het even echt niet.
Reacties
Heb je een sociaal vangnet? Vrienden die voor je een boodschap kunnen doen? Of je ouders die een ochtendje in de week kunnen komen poetsen? Er zijn ook maaltijdbezorgdiensten zoals tafeltje dekje eventueel.
Het ligt er echt aan welke mensen je om je heen hebt denk ik!
Ik voel in je berichtje heel veel hopeloosheid. Heb je iemand waarmee je kan praten over de situatie (evt professionele hulp)?
Rapporteer
Wij hebben regelmatig wat contact gehad. Ik herken de situatie, ik word hier ook veel getriggerd en ik ga wel opbouwen naar weer alleen wonen. Maar dan wel met een vangnet, hulp vragen van vrienden, in bulk koken zodat ik heel veel voorraad heb, dat soort dingen.
Rapporteer
Mijn meeste vrienden wonen ver weg van mn ouders en van sommigen krijg ik ook stress. Ik voel me echt nog niet in staat iets zelf op te pakken. Ik heb t idee dat ik alleen maar in mn eentje boven kan liggen en ze een bordje eten voor de deur zetten omdat het best geescaleerd is. Zo ingewikkeld. Ik heb nog geen goede professionele hulp om hier over te praten
Rapporteer
Bel je huisarts leg uit dat je in een crisis zit laat haar/hem je helpen met spoed doorverwijzing.
Alleen wonen is misschien minder triggerend. Er bestaan opties dat je een soort thuiszorg krijgt, dat er eten gebracht wordt. Is dat een idee? Check bij je huisarts en/of gemeente.
Ik leef met je mee, wat een rotsituatie!
Rapporteer
Dank voor je meeleven! ik zie naar huis gaan gewoon echt nog niet zitten.
Dus vraag ik me af of we maar een tijdje in zo'n rare gescheiden situatie van elkaar in 1 huis moeten leven. Ik voel dat ik het een tijdje gewoon echt niet aankan. Of hoe kan ik in de context met de situatie omgaan?
Rapporteer
Het Ly, misschien een gekke vraag.. maar kan je in gesprek gaan met je ouders hier over?
Zo te horen heb je echt hulp en steun nodig en kun je nog niet zelfstandig.
Ik weet niet of het mogelijk is hier een goed gesprek over te hebben met je ouders? Vertellen wat je nodig hebt en wat juist niet? Zeggen dat je heel dankbaar bent voor hun zorg maar … etc etc.
Heeeeel vervelende situatie voor je.
Ik zou sowieso zoveel mogelijk alleen-tijd nemen. Ook aangeven dat je dat nu erg nodig hebt. Rust en stilte en alleen zijn.
Als er spanning in een huis hangt, geeft dat ook alleen maar stress.
Sterkte hoor Ly.
Rapporteer
opties zijn voor wanneer alleen thuis zijn je voorkeur heeft:
wmo voor huishoud hulp (maar veel gemeente hebben geen budget meer daarvoor)
thuiszorg
betaald huishoud hulp
slimme oplossingen bedenken als: robotstofzuiger, een swiffer ipv stofzuiger, kleine afwasmachine etc,
boodschappen aan huis icm kant en klaar maaltijden die prima en betaalbaar zijn (picnic/AH/Jumbo etc)
ergotherapie online volgen of aan huis zodat je kan werken aan je belastbaarheid
psycholoog online is ook optioneel (online veel te vinden erover) zodat je kan werken aan onderliggende oorzaken van je burnout
als je bij je ouders wilt blijven maak dan alles goed bespreekbaar
heel veel sterkte!
Rapporteer
@Ly ik denk eerlijk gezegd dat je ook niet echt beter wordt omdát je steeds in je stress getriggerd wordt bij je ouders... Dus wachten tot het beter wordt, ik vraag me af of dat verstandig is. Schakel alsjeblieft professionele hulp in, je huisarts kan ook met je meedenken