Ik ben benieuwd naar ervaringen van mensen van wie de werkgever eigenrisicodrager is voor de WGA. Mijn WIA-aanvraag loopt inmiddels en binnenkort volgt het gesprek met de verzekeringsarts. Tegelijkertijd loopt het contact met mijn werkgever en de bedrijfsarts gewoon door. Ook begrijp ik dat bij een eventuele WGA-uitkering de werkgever als eigenrisicodrager betrokken kan blijven bij de re-integratie. Ik merk dat ik dit behoorlijk intensief vind. Ik ben bezig met een intensief behandeltraject en heb inmiddels zoveel gesprekken rondom behandeling, werk, bedrijfsarts en UWV dat ik vooral behoefte heb aan wat rust en ruimte om mijn behandeling goed te kunnen volgen en verwerken. Gek genoeg vind ik al die gesprekken over hoe het gaat, wat ik aankan en hoe het verder moet soms belastender dan daadwerkelijk iets doen. Ik denk regelmatig: geef me dan maar twee uur een duidelijke, afgebakende taak achter mijn laptop. Dat zou me minder energie kosten dan wéér zo’n gesprek. Mijn bedrijfsarts heeft wel aangegeven dat de frequentie van het contact met de werkgever naar beneden kan en dat hierover afspraken gemaakt kunnen worden. Toch voelt het alsof ik steeds opnieuw moet uitleggen waarom ik tijdelijk meer rust nodig heb. En ik moet het voorstel bedenken/ doen en vragen. Ik ben vooral benieuwd hoe anderen dit hebben ervaren. Hoe verliep het contact met jullie werkgever tijdens het wachten op de WIA-beoordeling? En hoe ging dat na toekenning van WGA bij een eigenrisicodrager? Bleef je in dienst, liep de re-integratie door of kwam bijvoorbeeld een VSO ter sprake? En hoe hebben jullie ervoor gezorgd dat er ook daadwerkelijk ruimte overbleef voor herstel en behandeling?