Zoveel woede

Ja. Laatste tijd weer veel last van. Alsof ik op oorlogspad ben en tegen elke klacht vecht. Gekmakend:')

Ja Mo, ik ben echt boos, verdrietig, angstig, onrustig.. deze morgen was ik zo zo zo moe, en dit is al zo lang aan de hand dat ik zo boos was, de auto deur heel hard toegeslagen omdat ik deze situatie zo niet meer aan kan. Het is zo zo zwaar, het zwaarste zit in mijn brein, zo verward en afwezig. Hoe in godsnaam kan ik dit nog dragen…

Jup, ik ben verlaten door mijn ex en heb nu ook enorm veel boosheid. En ook alle onderdrukte boosheid uit mijn jeugd komt er regelmatig uit. Ik probeer eraan toe te geven; het schijnt dan minder te worden. Het komt bij mij ook in vlagen, heb ook periodes gehad waarin ik het NONSTOP had. De hele tijd tegen de muur willen slaan of schoppen of met dingen willen gooien. Journallen helpt mij. Of gewoon op een papier krassen wat er gebeurt, zonder enige druk. En met journalling scheld ik dan ook de persoon in kwestie helemaal verrot. En daarna verscheur ik het papier.

Herkenbaar heb regelmatig woede richting mijn ouders, hoe ik het idee had dat alle aandacht en zorgen naar mijn broer gingen vroeger en ze mij maar een beetje lieten, woede naar mijn vader omdat hij continue zijn super strengen eisen van zichzelf projecteert, woede over keuzes die mijn ouders hebben gemaakt die mijn herstel aanzienlijk vertraagd hebben. Als je stilstaat, komt er ruimte voor die gevoelens en leer ze nu te uiten, ook al is het oud zeer. Een van mijn stressoren is het wegdrukken van gevoelens, het niet uiten van ongenoegen, constant de met mij gaat alles goed persoon maak je maar geen zorgen om mij persoon zijn waardoor mijn emmertje regelmatig overloopt. Een van de oorzaken van mijn burnout, naast het mezelf wegcijferen, grenzen niet aangeven, perfectionisme

Ook hier herkenbaar. Woede over de buren , woede over de hulpverleners, woede over dat het herstel maar niet wil, woede over heel veel. Ik denk dat het die emotieregulatie is die niet werkt en de niet bestaande window of tollerancce. Als er iets gebeurd raak ik of in paniek, of ga ik huilen of word ik boos. En allemaal op standje 10.

En dat alles maakt het nog vermoeiender. Terwijl ik al zo moe ben, word ik nog meer moe van al die ellendige emoties die de hele dag door gaan. Het accepteren lukt mij nog steeds niet en dat maakt het lastiger. Ik heb het tegenwoordig ook als ik wakker word. Dan ben ik zooo boos en verdrietig.

Hoi Mo, Ik herken wel iets in wat je schrijft, alleen uit het zich bij mij vooral in angstaanvallen en paniek in plaats van woede. Ook ik ben onlangs gediagnosticeerd met ptss/cptss. De klachten die daarbij horen hebben ervoor gezorgd dat ik langdurig over mijn grenzen ben gegaan. Wat ik inmiddels wel heb geleerd is dat ik niet meer zo goed geloof dat iedere heftige emotie of reactie alleen maar bij mijn burn-out hoort. Bij mij spelen trauma en oude ervaringen ook een rol. Soms gebeurt er iets in het hier en nu wat iets ouds raakt en dan kan mijn reactie veel groter zijn dan wat er op dat moment eigenlijk gebeurt. Ik denk daarom ook niet dat je boosheid per se iets hoeft te zeggen over hoe ver je bent in je herstel. Misschien is het vooral iets wat aandacht en liefde verdient, zeker omdat je zelf ook cPTSS noemt. En als het uiten van die boosheid je vooral ontzettend uitput en je het gevoel geeft dat je er niet verder mee komt, zou ik dat ook echt bespreken met degene die je behandelt. Ik merk bij mezelf in ieder geval dat alleen voelen en accepteren niet voor alles voldoende is. Sommige dingen moet ik echt met goede begeleiding verwerken. En misschien is dat bij jou met die boosheid ook iets om samen verder te onderzoeken. Ik wens je heel veel sterkte ♥️ Liefs

Misschien helpt dit: boosheid is een mega belangrijk onderdeel van heling. Een rommelig, zwaar en stom onderdeel, maar essentieel. Mijn psycholoog zei dat ook nog tegen mij, dat het "boze kind" (in het kader van schematherapie) in mij eindelijk ruimte mag krijgen.

Dat klinkt wel heel mooi, Ax. Als ik het zo bekijk, lukt accepteren ook beter. En klopt, Kamillethee. Er moet het nodige verwerkt worden. Iemand van jullie ervaring met de woede-wrok-wraak methode? Soort van emdr-achtige behandeling.